صدور نفت به اروپا را هرچه زودتر قطع کنید

«به خدا سوگند هیچ قومی در خانه خود مورد حمله و هجوم قرار نگرفت جز آنکه خوار و ذلیل شد ولی شما کار را بر دوش یکدیگر نهادید و یکدیگر را تنها و بی یاور گذاشتید، تا اینکه دشمن از هر طرف بر شما تاخت و شهرها را از چنگتان درآورد… شما را غارت می کنند و شما به آنان حمله نمی کنید. به شما هجوم می آورند و شما نمی جنگید.» (امیرالمومنین علی علیه السلام، سال ۳۸ هجری قمری، نهج البلاغه، خطبه ۲۷)
جملاتی که از امیرالمونین نقل شد، اگرچه مربوط به گستره «مکان» (هیچ قومی در «خانه» خود…) است، اما آن را می توان به گستره «زمان» هم تعمیم داد. وقتی دیگر حتمی شده است که اتحادیه اروپا از تیرماه ۱۳۹۱، نفت ما را نخرد، چرا ما باید دست روی دست بگذاریم و پنج ماه به اروپاییها مهلت دهیم تا در این مدت، منابع جایگزین را برای نفت ایران تدارک ببینند؟ آیا اگر اتحادیه اروپا می توانست از همین امروز، خرید نفت ایران را متوقف کند از این کار خودداری می کرد؟ حالا که قرار است بازار اتحادیه اروپا را از دست بدهیم، چرا این تقابلِ به ظاهر، یک سر باخت به ضرر ایران را با پیش دستی در قطعِ صدور نفت، به تقابل دو سر باخت تبدیل نکنیم؟ و بلکه تقابلی یک سر باخت به ضرر اتحادیه اروپا؟ مگر گفته نمی شود که اتحادیه اروپا، سهمی اندک از صادرات نفت ایران دارد؟ قطعِ پیش دستانه صدور نفت به اروپا، قیمت نفت را آن قدر بالا خواهد برد که همین سهم اندک را هم جبران کند.
با اینکه از مجلس فعلی به خاطر در منگنه قرار دادن دولت منتخب مردم در چهار سال گذشته، دل خوشی ندارم ولی مطرح شدنِ طرح قطع صدور نفت به اتحادیه اروپا در این مجلس را اقدامی قابل تحسین می دانم که امیدوارم در پیچ و خم ترسها و مصلحت اندیشیهای بی مورد، گم نشود یا به تاخیر نیفتد. جمهوری اسلامی باید هرچه زودتر از ذلتِ وعده داده شده توسط امیرالمومنین(ع) فرار کند و ابتکار عمل را از بازیچه های صهیونیسم در اروپا بگیرد. عصبانیت وزیر خارجه آلمان، نشانه درستی از سیاست قطع صدور نفت به اتحادیه اروپا است.
لینک روزانه:‌ ده فرمان حزب اللهی بودن این روزها

آی «میدان»! این همه وقت کجا بودی؟

آنقدر مطلب و متن و شعر و موسیقی خوب هست که در حد خودشان دیده و شنیده نشده اند که این روزها ترجیح می دهم به جای نوشتن مطلب جدید، همانها را در وبلاگ، باز نشر کنم.
برای این پست، ترانه مصری «یا المیدان» (ای میدان) را در نظر گرفته ام که خطاب به میدان «التحریر» قاهره خوانده شده است. همان مطلع و آغاز ترانه، آنقدر زیبا هست که آدم را به شنیدن ادامه اش ترغیب کند:
«آهای، آی میدان! این همه وقت کجا بودی؟». لهجه مصری ترانه هم جالب است. مثلا اینکه به عکس تصور ما، حرفهای «ج»، «گ» تلفظ می شوند.
برای شنیدنِ ترانه، پلی کنید:

 

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


ترانه «یا المیدان»، اثری از گروه مصری راک «Cairokee» است (Cairo به معنی قاهره است). بیشترِ ترانه، با صدای «عایده الایوبی» (متولد ۱۹۶۴)، خواننده، نوازنده و آهنگساز مصری است.

الایوبی که از اواسط دهه ۱۹۹۰، عالم موسیقی را ترک کرده بود، پس از خیزشِ مردم مصر در سال گذشته با اجرای چند ترانه در همراهی با این حرکت به عالم موسیقی بازگشته است. جالب اینجا است که به عکسِ دوره قبلی زندگی هنری او، در دوره جدید، عکس و تصویرِ بدون حجابی از او دیده نمی شود. ترانه «یا المیدان» را می توانید از این لینکها دانلود کنید:
«کیفیت بالا»

«کیفیت معمولی»

متن عربی ترانه را در این صفحه می توانید بخوانید.
لازم به تذکر است بنده در امور شرعی از مرجعی تقلید می کنم که شنیدن صدای آواز زن را صرفا در صورت غنایی بودن حرام می دانند و تشخیص غنایی بودن را هم به عهده شنونده گذاشته اند. (دوستان مذهبی که مرجعشان، شنیدن آواز زن را مطلقا حرام می دانند ترانه را دانلود نکنند، ما را هم تفسیق نکنند.)

ترجمه فارسی ترانه

آهای! آی «میدان»! (میدان التحریر)
این همه وقت کجا بودی؟

در تو سرودیم، در تو فرسودیم
با هراسمان جنگیدیم و نیایش کردیم
متحد می‌مانیم، شب و روز
و با تو هیچ چیز غیرممکن نیست
ندای آزادی، ما را به هم می‌پیوندد
زندگی‌مان سرانجام معنایی پیدا کرده است
بازگشتی نیست: صدای ما شنیده شده است
و رویا دیگر ممنوع نیست.

آهای! آی «میدان»!
این همه وقت کجا بودی؟

گروه راک Cairokee در حال اجرای زنده در میدان التحریر

دیوار را فرو ریختی و روشنایی آوردی
و ملتی از هم گسسته را در خود جمع کردی
از نو زاده شده‌ایم و رویایی سرکش هم زاده شده
برخاستیم به اعتراض، با نیت‌هایی پاک
گرچه گاهی کژی‌هایی هم بود
میهن و فرزندانمان را حفظ می‌کنیم
و جوانان بر خاک افتاده‌مان را هرگز از یاد نمی‌بریم

آهای! آی «میدان»!
این همه وقت کجا بودی؟

با تو «حس» کردیم، و با تو «آغاز» شدیم
دیگر فاصله‌ای نیست، منعی نیست
با این دست‌ها زندگیمان را دگرگون می‌کنیم
تو راه را نشان دادی، و بقیه‌اش بر عهده خود ماست
گاه می‌ترسم که رنگ ببازی
که ترکت کنیم، و رویایمان بمیرد

بار دیگر تاریخمان را گم کنیم
و تو بشوی قصه‌ای از قصه‌هایمان
آهای! آی «میدان»!
این همه وقت کجا بودی؟

میدانی از مردم، از هر گروه
برخی بی‌تفاوت و برخی دلاور
برخی عاشق و برخی پر جنب و جوش
برخی شلوغ و برخی ساکت
دور هم جمع می‌شویم و چای می‌نوشیم،
حال که طعم آزادی را چشیده‌ایم
دنیا را به شنیدن صدایمان وا داشتی
و همسایه‌ها را متحد کردی

آهای! آی «میدان»!
این همه وقت کجا بودی؟

رویای ما، قدرت ماست
همبستگی ما، سلاح ما
میدانی که حق را می‌گوید
و همواره به ظالم، «نه» می‌گوید
میدانی مانند موج
بعضی تن به آن می‌زنند، و بعضی کشیده می‌شوند
آنان که بیرون بودند، می‌گفتند «هرج و مرج»
اما کار ما در تاریخ ثبت شد

آهای! آی «میدان»!
این همه وقت کجا بودی؟

—————————————-
پی نوشت: با تشکر از دوست عزیزم «نشانه» به خاطر ارسال متن عربی و ترجمه فارسی ترانه.

سینه زنی شیعیان بحرین به عشق آیت الله خامنه ای

کلیپی که می بینید بر روی صدای مداحی و سینه زنی زیبای جمعی از مردم بحرین برای آیت الله خامنه ای ساخته شده است.


دانلود کلیپ

منبع: سایت آپارات

پی نوشت:

۱- برای این روزهایِ دوستداران انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی:

«اَم حَسبتم اَن تَدخلوا الجنّهَ و لمّا یأتکم مثلُ الذین خَلَوا مِن قبلِکم مَسَّتهم البَأساءُ و الضّراءُ و زُلزلوا حتی یقولَ الرسولُ والذین آمنوا معه متی نصرُ اللهِ اَلا اِنَّ نصرَ اللهِ قریبٌ» (سوره بقره، آیه ۲۱۴)

آیا پنداشتید که داخل بهشت می شوید و حال آنکه هنوز مانند آنچه بر سر پیشینیان شما آمد، بر سر شما نیامده است؟ آنان دچار سختی و زیان شدند و متزلزل شدند، تا جایی که رسول و کسانی که با وی ایمان آورده بودند گفتند: «یاری خدا کی خواهد بود؟» آگاه باش که یاری خدا نزدیک است.

«الذین قالَ لهم الناسُ انِّ الناسَ قدجمعوا لکم فَاخشوهم فزادَهم ایماناً و قالو حسبُنا الله و نعمَ الوکیل» (سوره آل عمران، آیه ۱۷۳)

… همان کسانی که مردم به ایشان گفتند: «مردم علیه شما گرد آمده اند، پس از آنان بترسید» ولی این سخن بر ایمانشان افزود و گفتند: «خدا ما را بس است و او بهترین حامی است.»

(ترجمه مرحوم «محمدمهدی فولادوند» با قدری تغییر)

۲- امام خمینی(ره): «ما آمریکا را زیر پا می گذاریم.»

آینده را می نگرم که…

فرازی از وصیتنامه شهید سیدمنصور منصوری:
«خدایا! چشمه زمزم کجاست؟ آب کوثر در کدامین نقطه می جوشد که صدایش را می شنوم ولی برایم هویدا نیست؟ خدایا! بوی مهدی(عج) از هر گوشه ای به مشامم می رسد، صدای حسین را می شنوم که یاری می طلبد، صدای فاطمه(س) را می شنوم، اما هرچه با شمشیر تیز تگاهم فضا را می شکافم هیچ نمی بینم.
احساس می کنم که مرگ در دستانم اسیر است و ملائک به جای ستاره ها بر سینه آسمان نشسته اند، گویی منتظر ما هستند؛ حس می کنم که امام زمان(عج) در سنگرهایمان قدم می زند و کربلا کنار سنگر ما است و ملائک از آسمان، آب کوثر بر وجودمان می ریزند؛ آینده را می نگرم که پیکرهای خونین مان روی دستان ملائک به معراج می روند، شیرینی آب کوثر را که علی(ع) بر گلوی خشکیده ام می ریزد، حس می کنم.
خدایا! گمانم را به یقین مبدل ساز و رویاهایم را به حقیقت…»
(ماهنامه امتداد، آذرماه ۱۳۹۰، صفحه۱)

در مورد عکس:
اسلام آباد، تنگه چهار زَبَر/ ۴ مرداد ۱۳۶۷
عملیات مرصاد. رزمندگانِ گردان ۱۵۵ حضرت علی اصغرِ(ع) همدان که در حمله منافقین از خاک عراق و پیشروی شان به سمت کرمانشاه، اولین گروهی بودند که تنگه چهار زبر را به روی آنها بستند.
عکاس: محمدحسین حیدری
اسکن شده از کتاب «حماسه الوند»، صفحه ۲۵۰
———————
پی نوشت: اینقدر مطلب و متن و شعرِ خوب، در لابه لای کتابها و نشریات دارند خاک می خورند و به گوش و چشم آنها که باید برسند نرسیده اند که شاید بازنشر همانها در وبلاگ، از نوشتن مطلب جدید، بهتر باشد.

در مورد صدای روی وبلاگ در دی ماه ۱۳۹۰

بنا دارم طبق روال چند ماه گذشته، ان شاءالله هر ماه یک فایل صوتی روی وبلاگ بگذارم.
صدای روی وبلاگ در دی ماه گذشته، سرود «انادیکم»، از سرودهای معروف اجرا شده توسط «حزب الله لبنان» بود. متن آن را «مارسل خلیفه»، خواننده مسیحی و مشهور لبنانی سروده است و گویا در خیزش یک سال گذشته مصر، از سرودهای مورد علاقه مردم مصر بوده است.
برای شنیدن پلی کنید:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


در صورتیکه صدایی نمی شنوید، می توایند این سرود را می توانید از اینجا، دانلود کنید.
———–
لینکهای مرتبط:
صدای روی وبلاگ در آذر ۱۳۹۰ (شهید آوینی)
موسیقی روی وبلاگ در آبان ۱۳۹۰ (قطعه گل دریایی)
در مورد موسیقی روی وبلاگ در شهریور و مهر ۱۳۹۰ و سازنده آن (قطعه پائولا)
ترانه «آخرین نامه»

مسائلشان یک مسائل دیگر است

تقدیم به برادر عزیزم شهاب اسفندیاری

جملاتی که در ادامه می آید، فرازهایی از سخنرانی یکی از شخصیتهای برجسته انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی است که ۱۵ مهر ۱۳۷۹ در جمع اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ایراد شده است. برایم جالب بود و مناسب دیدم تا در اینجا نقلشان کنم. اسم سخنران را نمی گویم. فکر می کنم خودتان حدس بزنید بهتر باشد. این جملات را تقدیم می کنم به برادرم «شهاب اسفندیاری» که به خاطر چند خط انتقاد ساده، متهم شد به توهین به ساحت مرجعیت:

«من احساس می کنم این وضعیت را بسیاری از بزرگان حوزه درست توجه نمی کنند؛ باور نمی کنند؛ مسائلشان یک مسائل دیگر است؛ حرفشان یک حرف دیگر است؛ کارشان یک کار دیگر است؛ حساسیت هایشان اصلا ربطی به این حساسیت هایی که ما داریم و وسط میدان هستیم، ندارد! … بعضی آقایان خودشان وسط میدان نیستند؛ ما هم که آنجا وسط میدان هستیم و بالاخره می فهمیم که آدم چه حالی پیدا می کند، وقتی می گوییم، برایشان قابل باور نیست؛ اشکال کار این است.» (به نقل از دو ماهنامه «خط»، ارگان «خانه طلاب جوان»، شماره ۴، مهر و آبان ۱۳۹۰، صفحه۱۱)
لینک روزانه:
مقاله یکی از شاگردان آیت الله مصباح یزدی در مورد موسسه امام خمینی(ره)