پیروزی ترامپ و مارپیچ سکوت

پیروزی ترامپ بار دیگر نشان داد، جماعتی که مقهورِ «مارپیچِ سکوتِ» ساخته شده توسط رسانه ها و دنباله هایِ خودنما و حرافشان در محیطهای عمومی می شوند، تنها در صندوقهای انتخابات به خوبی می توانند رخ نمایی کنند.
چنین وضعی، همزمان تاسف بار و خوشحال کننده است:
تاسفبار به این دلیل که ترس، بد است و دیگر اینکه می شود در برخی جاها، رای اکثریت یا جمعیتِ قابل توجهِ ساکت شده را به دلیل ناهمخوان بودنش با فضایِ نمایشیِ ایجاد شده توسط حرافانِ دنباله رویِ رسانه ها در جامعه انکار کرد،
و خوشحال کننده است به این دلیل که «مارپیچ سکوت»، «گاهی» خودِ پدیدآورندگانش را در مورد متن جامعه فریب می دهد و این فریب خوردگی، آنها را در بزنگاهها از متن جامعه شکست می دهد؛ نتیجه برآورد غط از جامعه، در نهایت، شکست و بهت زدگی است.