در ستایش نیروهای سمپات و غیرتشکیلاتی در یک جریان سیاسی

در تکمیل یادداشتی که مدتی پیش در لزوم تشکیلات یافتن نیروهای آرمانخواه و شرایط و لوازم آن نوشتم، یادداشت زیر را در تجلیل از نیروهای غیرحزبی، غیرتشکیلاتی و غیر رسمی اما هوادار یک جریان سیاسی و بیان برکتهای به رسمیت شناختن چنین نیروهایی در یک جریان سیاسی می نویسم.
***
۱- پیشرو بودن، خط شکنی و جاده صاف کنی سمپاتها:

– نیروهای سمپات، چون خود را به طور کامل، سرسپرده رهبری یا کادر رهبری جریان سیاسی نمی دانند، راحتی بیشتری در بیان نظرات سیاسی شان دارند. نظراتی که خیلی وقتها در زمان بیانشان، با مخالفت نیروهای تشکیلاتی مواجه می شوند. اما چند ماه بعد یا چند سال بعد دیده می شود که نیروهای تشکیلاتی جریان دارند همان نظرات سمپاتها را بیان می کنند؛ در بعضی مواقع حتی تندتر از خود سمپاتها.
شاید تشکیلاتیها بگویند سمپاتها زمان ناشناس و عجول بوده اند [سمپاتها هم می توانند بگویند تشکیلاتیها پسدان یا دیرفهم هستند و نوشدارویشان بعد از مرگ سهراب رسیده] اما از حیثی دیگر می توان گفت تنها پس از تابوشکنیهای مکرر سمپاتها در ناخوداگاه تشکیلاتیها بوده است که با اختلاف فازی چند ماهه یا چند ساله و با لکنتی کمتر، تشکیلاتیها می توانند امروز نظراتی را بیان کنند که زمانی شاذ و تابو به نظر می آمدند.

در بیشتر مواقع، می توان مواضع آینده یک جریان سیاسی را در مواضع امروز سمپاتهای غیر تشکیلاتی آن دید.

۲- به رسمیت شناختن سمپاتها، نشانه آزادمنشی یک جریان

به رسمیت شناختن و تحمل سمپاتها توسط نیروهای تشکیلاتی یک جریان، به آن جریان جلوه ای دموکراتیک، آزادمنش و پویا می دهد.
جریان آزادیخواهی که سمپاتهایش را به رسمیت می شناسد و طرد نمی کند، در برابر توتالیترهایی که با آنها مبارزه می کند، می تواند نمونه های متعدد نیروهای سمپاتش را به رخ بکشد که به راحتی و بدون طرد شدن، رهبری یا کادر رهبری جریان را نقد یا استیضاح می کنند.
در چنین جریانی به رسمیت شناخته شدن و تحمل سمپاتها، سند پایبندی آن جریان به ادعاها و شعارهای آزادیخواهانه اش و امتیاز آن جریان نسبت به دیگر جریانهایی است که از هوادارانشان صرفا تعبد می خواهند.

۳- بالا بردن قدرت چانه زنی:

مواضع به ظاهر تند و خارج از چهارچوب سمپاتها، گاهی اوقات می تواند قدرت چانه زنی کادر رهبری را بالا ببرد. کادر رهبری یک جریان به درستی می تواند ادعا کند اگر من در منازعات سیاسی از حدی کوتاهتر بیایم و امتیازی نگیرم، آن بخش از هوادارانم را که مطیع من نیستند از دست می دهم و آنها یا سرخورده می شوند یا طغیان خودسرانه و خارج از کنترل من خواهند داشت که مسئولیتش هم با من نیست چون سمپات، ذاتا در کنترل رهبر سیاسی نیست.

۴- مصونیت بخشی به رهبران در برابر خطر خودمحوری و خودبینی

تجربیات متعدد تاریخی نشان داده است، رهبرانی که به صورت مداوم، مکرر و روزمره فقط با تایید، مدح، تمجید و اطاعت بی چون و چرای اطرافیان و هوادارانشان مواجه بوده اند، گرچه در ابتدا پاک و باتقوی نیز بوده اند، به مرور، نامحسوس و ناخودآگاه به اشخاصی خودمحور، خودبزرگ بین در تصمیمها و مشورت ناپذیر (و طبعا ضربه پذیر) تبدیل شده اند. وجود هوادارانی که در عین هواداری، زبان صریح و بعضا گزنده دارند، نعمت مغتننمی است که از چنین تغییر تلخی در رهبران آرمانخواه جلوگیری می کند.

۵- انداختن مسئولیت کارهای مطلوب اما با ریسک بالا به گردن سمپاتها

سمپاتهایی که بارها نشان داده اند (مثلا با ابراز انتقادهایشان از کادر رهبری جریان) وابستگی صد در صد تشکیلاتی به جریان ندارند، خیلی اوقات می توانند مواضعی را بیان کنند که رهبر، کادر رهبری یا نیروهای تشکیلاتی جریان، به خاطر جایگاه، ملاحظات یا مسئولیتهایی که دارند نمی توانند آنها را بیان کنند (یا حتی ظاهرا وانمود کنند با این مواضع مخالفند) اما در دل دوست دارند آنها را بیان کنند. با بیان چنین مواضعی از تریبونهای غیررسمی جریان که دست سمپاتها است، هم این مواضع بیان شده اند هم مسئولیت و دردسر اعلام آنها به دوش نیروهای تشکیلاتی جریان نیفتاده است.

سئوالی از جوانان آرمانخواه احمدی نژادی

اگر خدای نکرده احمدی نژاد، محصور شود، زندانی شود یا از دنیا برود، چه برنامه ای برای فعالیت اجتماعی و سیاسی و به عبارت دیگر چگونه تلاشی برای بهتر کردن آینده کشورتان دارید؟ احتمالا فقط و فقط روضه خوانی و مویه برای احمدی نژاد؟
باور کنید اگر تا به حال جواب خوب و درستی برای این سئوال می داشتیم یا از این به بعد داشته باشیم، همین الان و بعدها به خود احمدی نژاد هم بهتر می توانیم کمک کنیم و اساسا تصور حصر یا زندانی شدن او هم محلی نداشت. اگر همه ما به این سئوال و جواب آن فکر کرده بودیم به احتمال زیاد، هزینه زندانی شدن مشایی و دیگران هم اینقدر پایین نبود.

ماهی قرمزهای پنج ساله من

اسفند ۹۱، پنج سال پیش، دو ماهی قرمز به ما هدیه داده شد. من هم که دیدم ناخواسته این موجودات زنده نصیب ما شده اند تصمیم گرفتم تلاش کنم عمر طولانی تری داشته باشند و شکر خدا تا الان هر دوشان زنده هستند. همین ماهی هایی که اگر تا آخر تابستان زنده نگهشان دارید فکر می کنید شاهکار کرده اید! 😊
عمر ماهی قرمز، اصلا شش ماه و یکسال نیست و برای چنین عمر کوتاهی به دنیا نیامده است.

اینها واجبات نگهداری ماهی است:

– برای هر ماهی، حداقل ۵ لیتر آب (معادل ۲۰ لیوان) لازم است.

– ماهی، “باید” روزی حداقل دو و حداکثر سه نوبت تغذیه شود. البته به میزانی که رنگ آب محل زندگی اش تغییر نکند. (هر وعده به میزانی که نهایتا تا ۵ دقیقه تمام غذا را بخورد.) اشکالی ندارد در زمان سفر رفتنتان چنین برنامه ای به هم بخورد ولی اگر خواستید به مسافرت بروید به کسی بسپرید حداقل یک روز در میان و نهایتا دو روز در میان به آنها غذا بدهد.

– یک سوم تا نیمی از آب ماهی، باید هفته ای یک بار عوض شود. فاصله کمتر، استرس ماهیها را زیاد می کند و فاصله بیشتر، اکسیژن آب را کم و نیترات سمی حاصل از مدفوع ها را زیاد می کند.

– در هنگام تعویض آب، باید از روشی استفاده کنید که آرامش ماهیها کمترین میزان تلاطم را پیدا کند. (اینکه ماهی چند ثانیه از آب خارج شود، یا بدنش به ظرف و لبه های آن برخورد کند و…
اشتباه است.)

– آب تازه قبل از اضافه شدن به محل زندگی ماهی، باید ۲۴ ساعت در معرض هوا باشد تا کلر آن بپرد.

این هم از مستحاب موکد نگهداری ماهی است:

– آن یک سوم تا نیمی از آبی را که هر هفته از ظرف ماهی خارج می کنید و آب جدید جای آن می ریزید باید به وسیله سیفون (که در آکواریوم فروشیها با قیمت ارزانی قابل تهیه است) از ته ظرف ماهی برداشته شود نه از روی ظرف. چنین کاری باعث می شود مدفوع جمع شده در ته ظرف که برای ماهیها به شدت سمی است از ظرف خارج شود.
اگر حوصله سیفون کردن هفتگی ندارید، مجبورید ماهی یک بار کل آب ماهیها را عوض کنید که البته به دلیل استرس احتمالا کشنده و بیماری زایی که به ماهی ها تحمیل می کند، روش قابل توصیه ای نیست. اما از عوض نشدن طولانی مدت آب ماهیها بهتر است.

– پمپ فیلتر دار و حباب سازی برای ظرف ماهیها تهیه و تعبیه کنید که هم آب ماهیها را تمیزتر نگه دارد، هم از کاهش میزان اکسیژن مخلوط با آب که مورد نیاز ماهی است جلوگیری کند.

مستحبات نگهداری ماهی قرمز:

– دماسنج و بخاری مخصوص آکواریوم در ظرف ماهیها بگذارید و دمای ظرف را کنترل کنید. مناسبترین دما برای زندگی ماهی قرمزها ۲۷- ۲۸ درجه سانتیگراد است. آب سرد، مستعد رشد و حیات انگلهای بیماری زا برای ماهی است.

– هر چند وقت یکبار قطره ویتامین مخصوص ماهی در آب ماهیها بریزید.

و حرف آخر اینکه اگر حوصله انجام همه واجباتی را که گفتم ندارید، ماهی قرمز نخرید.

لاتاری

چند شب پیش لاتاری را دیدم و پسندیدم. تنها نکته ای که برایم محل شبهه شد این بود که آدمی مثل سیدمحمود رضوی، چطور می تواند تهیه کننده فیلمی با چنین مضمونی باشد. فیلم آشکارا در تقابل بین مصلحت گرایی و حقیقت گرایی، تماما جانب احقاق حق را می گیرد.
شاید تحلیل برخی دوستان درست باشد که این فرایند، نتیجه زرنگی مهدویان بوده است.
اگر حوصله اش بود در مورد لاتاری خواهم نوشت.

می دانم که این سخنان باعث افزایش فشارها بر اینجانب و دوستانم می گردد

منتخبی از ضمیمه صریح، مفصل، خواندنی و تازه انتشار یافته نامه ۳۰ بهمن محمود احمدی نژاد به رهبری که به تازگی منتشر شده است:

‏- اگر قرار باشد کسانی به صرف ۸ سال مسئولیت، حق حرف زدن نداشته باشند آیا دیگران به سکوت و پاسخگویی اولی نخواهند بود؟

‏- از اینکه با گروهی از مردم و جوانان به صرف انتقاد و یا اعتراض و یا مخالفت با برخی اشخاص یا رفتارها، چه برخوردهای تند امنیتی و قضایی می شود، آیا گزارشی به شما داده می شود؟

– ‏ آیا از صف های طولانی مردم در سفارتخانه های خارجی در ایران و کشورهای همجوار برای دریافت ویزای اقامت و مهاجرت از کشور گزارشی به جنابعالی رسیده است؟

– ‏مردم برای انجام هر کار یا اظهار نظر باید روزانه و به کرات پایبندی خود به جمهوری اسلامی و اصول آن را اثبات کنند و اصل برائت و اصول متعدد در حقوق اساسی مردم، مندرج در قانون اساسی متروک مانده است.

– ‏حفاظت اطلاعات قوه قضاییه و سازمان اطلاعات سپاه دو نهاد امنیتی هستند که بدون هیچ محدودیتی در برخورد با مردم فعالند…
وزارت اطلاعات نیز از همین رویه تبعیت میکند. در دوران مسئولیتم به همین خاطر حتی دو وزیر را عزل نمودم اما بدلیل دخالتهای فراقانونی برخی، نتوانستم کاری از پیش ببرم…

– مگر دشمنی دشمنان بشریت می تواند به تنهایی سند اثبات صلاحیت و حقانیت و خوب بودن کسی یا مجموعه ای باشد؟
به طور مثال آمریکا و شوروی سابق با هم دشمن بودند و هر دو نیز ناحق و بد بودند.

– ‏اینکه پلیس آمریکا خیلی بد و خشن است نباید و نمی تواند بهانه توجیه بدرفتاری نهادهای امنیتی با مردم باشد.

– ‏گرچه فرصتهای فراوان از دست رفته و جز اندکی از آنان باقی نمانده و می دانم که این سخنان موجب افزایش فشارها بر اینجانب و دوستانم می گردد لیکن با اندک امید به اصلاح، موارد و پیشنهاداتی را تقدیم می دارم.

– بسط آزادی، باز کردن فضای سیاسی و محدود کردن نهادهای امنیتی و قضایی به وظایف ذاتی و قانونی و منع آنان از دخالت در سایر امور یک ضرورت جدی است.
باید اجازه نقد و نظر حتی به مخالفین نظام و مقامات هم داده شود و اصول متعدد قانون اساسی در این باره رعایت گردد. این به نفع کشور و نظام است.
ممکن است برای صیانت از آزادی و بسط آن تاوان سنگینی هم پرداخت شود که باید آن را پذیرفت.
مگر نه اینکه حکومت مسئول تامین آزادی مردم و صیانت از آن است؟
گویی برخی بر خلاف این اصل بدیهی تصور کرده اند که مسئول محدود کردن آزادی های مردمند.
آیا مردم رای می دهند تا حقوق و آزادی های آنان تامین و صیانت شده و گسترش یابد یا اینکه منتخبین به تشخیص و دلخواه خود نسبت به محدودیت در آزادی و نقض حقوق عمومی مردم اقدام کنند؟

– مشاهده شده است که محدود کردن آزادی مردم، گرچه ممکن است به نظر برسد که اثرات کوچک و کوتاه مدت در تثبیت حاکمیت داشته باشد، لیکن این امری موقتی است و به سرعت با جدایی مردم از حاکمیت، هر فرصتی برای اعتراض می تواند به انفجار اجتماعی منجر شود.
مگر سیاست کنترل پوشش زنان توانسته است به توسعه عفاف در جامعه منجر شود؟
البته می توان چشم ها را بست و حقایقی که زیر پوست جامعه جریان دارد را نادیده گرفت.
در این صورت و هر لحظه باید منتظر شورش، انقلاب و یا دگرگونی کلی در سیستم بود و یا به طور مرتب محدودیت ها را توسعه داده و نهادهای امنیتی را گسترش داد. یعنی در راه بدتر و بی بازگشت و بدفرجام وارد شد.
قرار بود دستگاه های قضایی، زندان ها و نهادهای انتظامی محدود و کوچک و به دانشگاه برای آموزش و تربیت تبدیل شوند. آیا در طول دهه های اخیر این نهادها کوچک‌تر شده و یا موجب ارتقاء فرهنگ عمومی شده اند؟
آزادی بیان و داشتن رسانه از حقوق اساسی مردم مندرج در قانون اساسی است. متاسفانه برخوردهای یک جانبه و تند امنیتی و قضایی، فشار سنگینی بر اهالی این عرصه وارد کرده و امکان ایفای رسالت اطلاع رسانی، گردش آزاد اطلاعات و نشر حقایق و اندیشه را به شدت کاهش داده است.
دولت و نهادهای حکومتی هرگاه اراده کنند به طور یک طرفه حقوق مردم را نقض و یا محدود می کند.
علاوه بر وزارت ارشاد، دستگاه قضایی نیز بدون طی مراحل رسیدگی، مستقیماً وارد می شود و سایت ها را فیلتر و از انتشار مطبوعات جلوگیری می نماید و حتی بعضاً افراد را دستگیر و خسارت سنگین مادی و معنوی وارد می‌کند و به هیچ مرجعی نیز پاسخگو نیست. به اتهامات سیاسی افراد را دستگیر می کند ولی قوانین مربوطه از جمله وجود هیئت منصفه را به رسمیت نمی‌شناسد.
مگر نه اینکه بر اساس اصول متعدد قانون اساسی، آزادی نقد، اعتراض، راهپیمایی و اجتماعات، عدالت طلبی و حق خواهی و انتخاب اندیشه و روش زندگی باید به طور کامل تامین شود؟ این حق مردم و میثاق قانون اساسی است.
مگر نه اینکه باید شجاعت مطالبه آرمانها و فریاد بر سر نابسامانی ها به فرهنگ عمومی تبدیل شود. و مگر نه اینکه در غیر این صورت انواع فساد تمام ارکان را متلاشی خواهد کرد.
آیا نباید ریشه بسیاری از نابسامانی ها را در زیر پا گذاشتن حقوق اساسی مردم و نقض اصول متعدد قانون اساسی جستجو کرد؟
امروز احساس عمومی هنرمندان و اهالی فرهنگ و فعالین سیاسی این است که مطلقاً آزاد نیستند.
در حکومت طاغوت آزادی سیاسی در اسارت بود ولی در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، مردم از آزادی نسبی برخوردار بودند.
از اهداف اصلی انقلاب رهایی آزادی سیاسی از چنگال استبداد بود.
اینک پس از ۴ دهه نه تنها از آزادی سیاسی خبری نیست بلکه آزادی در عرصه‌های دیگر نیز به محاق رفته است.
دولت و نهادهای حکومتی و عوامل امنیتی بر عرصه‌های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی سیطره کامل دارند و فعالیت‌های مردم در این زمینه ها با محدودیت ها و فشارهای فراوان روبروست.
صدا و سیما که باید در خدمت آرمانها، بسط آزادی، تعاطی افکار و اندیشه ها و صیانت از حقوق اساسی مردم باشد به یک ابزار جناحی در مقابل مردم تبدیل شده است. بر خلاف قانون به افراد و مجموعه های انسانی تهمت و افترا می زند ولی فرصت پاسخگویی نمی دهد بلکه طلبکار هم می شود. در حالیکه بالاترین ضربات را به اعتماد عمومی مردم وارد می کند اما از موضع مدعی و مرشد و طلبکار برخورد می کند.
یک مامور وزارت اطلاعات یا سازمان اطلاعات سپاه یا حفاظت اطلاعات قوه قضاییه می‌تواند یک فعال فرهنگی یا اجتماعی و یا اقتصادی را بدون دلیل موجه و برای سوءاستفاده به خاک سیاه بنشاند و آن فعال نیز دستش به جایی نرسد.
تعدی نهادهای حکومتی حتی به زندگی و حریم خصوصی مردم نیز توسعه داده شده است.

ضابطین قانونی و غیرقانونی در تمام زندگی مردم دخالت می کنند. با و بدون حکم قضایی بی‌محابا منزل و محل کار مردم را تفتیش می‌کنند و هر چیزی را پیدا کنند بر خلاف قانون پرونده‌سازی می‌کنند و مسئولین قضایی نیز بدون توجه به حریم قانون و اخلاق بر اساس آن حکم محکومیت مردم را صادر می کنند.
آیا ظلمی بزرگتر از محدود کردن آزادی های مردم آن هم در نظام برآمده از آزادی خواهی مردم قابل تصور است؟

– به جز آنچه در سخنرانی های تکراری و ملالت آور وجود دارد آیا اصولاً تامین کرامت مردم در دستور قرار دارد؟
در برابر سوال دقیق جوانان، آیا می توانیم گوشه‌ای از حکومت را نشان دهیم که آرمانهای انقلاب و یا معیارهای اسلامی تا حدودی در آن به عمل در آمده باشد؟
صحبت درباره بیش از ۲۲ حق اساسی دیگر مردم از جمله داشتن حق مسکن و شغل مناسب که در قانون اساسی به صراحت ذکر و تعهد شده است را به وقت دیگری موکول می نمایم.
ممکن است که حضرتعالی این امور را به دیگران احاله داده و با اعلام دفاع از این حقوق بفرمایید که به مسئولین تذکر داده اید و آنان مقصرند و باید جواب بدهند.
اما کیست که نداند در جمهوری اسلامی اختیارات رهبری بسیار گسترده و فوق همه قوا و نهادهاست و مسئولیت جایگاه رهبری به تذکر و احاله دادن به دیگران محدود نمی شود.
در واقع اصل قدرت در دستان رهبری است و نظام جمهوری اسلامی به نام نظام ولایت فقیه معرفی شده و شناخته می شود.
ظاهراً هرگونه مطالبه و سخن گفتن از ده ها آرمان بلند انسانی و الهی انقلاب، تحت این عنوان که همه آنها با وجود ولایت فقیه قابل تامین و تحقق است به کناری نهاده شده‌اند و ولایت فقیه تنها ارزش اصیل معرفی می شود، اما هم زمان مطالبه و صحبت کردن از هر یک از آن ارزش ها و آرمانها تحت عنوان ضدیت با ولایت فقیه مورد هجوم و برخورد قرار می گیرد.
با این تناقض چه باید کرد؟
مگر قرار نبود که نظام ولایت فقیه همین آرمانها و حقوق و مطالبات بر حق و تاریخی مردم را برآورده سازد و مگر نه اینکه چون ولی فقیه در انجام این رسالت، صالح تشخیص داده شده بر مسند نشسته است؟
یک جوان و یا فرد ایرانی چگونه و از کدام مرجع باید این حقوق و آرمانها را مطالبه کند که به ضدیت با ولایت فقیه و انقلاب و یا اقدام علیه نظام متهم و محکوم نشود؟
ظاهراً از دید بعضی، انقلاب و قانون اساسی یک تعهد یک طرفه از جانب مردم است به‌طوری که باید فداکاری، حمایت و تحمل کنند و افرادی را بر منصب بنشانند، اما طرف مقابل هیچ تعهدی ندارند و در حالیکه به لحاظ منطقی و عقلانی کشور را به ضعیف ترین شکل اداره می نمایند، بر سر ملت منت نیز بگذارند.

– در سالهای اخیر در ارزیابی و رسیدگی به قوانین نیز بعضاً ملاک های سیاسی مورد توجه [شورای نگهبان] قرار گرفته که منجر به ایجاد ساختارهای موازی و نامتوازن در نظام تصمیم گیری و انباشت اختیارات در یک سو و مسئولیت ها در سوی دیگر و تعمیق ناکارآمدی نظام شده است.
طی چند دهه اخیر دائماً با قوانین عادی، اختیارات مجلس و قوه قضاییه و برخی نهادهای وابسته به رهبری بر خلاف قانون اساسی گسترش یافته و اختیارات دولت کاهش یافته است.
اختیاراتی که به رییس مجلس و رییس قوه قضاییه داده شده و حتی آنها را بر قوه مجریه مسلط ساخته، آشکارا خلاف قانون اساسی بوده و ساختار تصمیم گیری کشور را در هم ریخته و ناکارآمد ساخته است.
این دو قوه از هر نوع نظارتی معاف شده و مصونیت یافته اند اما می توانند بر دولت نظارت و حتی حکومت کنند. در حالی‌که آراء اصلی و عمومی مردم تنها در انتخاب رییس جمهور بروز و ظهور می‌کند.
با قوانین عادی و دیگر احکام و مصوبات دائماً دایره دخالت نهادهای حکومتی در زندگی مردم توسعه یافته و اختیار و آزادی مردم محدود شده است و شورای نگهبان از وظیفه صیانت از حقوق ملت مندرج در قانون اساسی غفلت کرده است.
همه این ها در حالی است که هر نوع نقد و اعتراض به شورای نگهبان معادل ضدیت با انقلاب و نظام تلقی و با آن حتی در حد تکفیر برخورد شده و می شود.

– متاسفانه دایره دخالت دولت در زندگی مردم از طریق مصوبات دولت و مجلس به طور مرتب گسترش یافته و دامنه آزادی‌های مردم کاهش می یابد. این دخالت‌ها باید به حداقل ها محدود شود.
متاسفانه برای شروع هر فعالیت فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و یا اقتصادی ابتدا الزام به اخذ مجوزات متعدد است. این الزامات در اغلب موارد از یک سو به فرصتی برای سوء‌استفاده و تحمیل سلایق و نظرات خاص و دخالت دولت در زندگی مردم و از سوی دیگر به یک رانت بزرگ و گسترده برای دریافت کنندگان و ارائه دهندگان مجوز و نهایتاً به افزایش هزینه تولید و خدمات و کندی رشد کشور تبدیل گردیده و موجب توسعه سازمان اداری و تحمیل هزینه های غیر ضروری و مضر بر مردم و بودجه کشور شده است.
به جای توسعه دایره اخذ مجوزها در هر کار، دولت و مجلس می توانند صرفاً ضوابط و مقررات و استانداردهای انجام کار را تصویب و اعلام نمایند.
با این کار می توان بسیاری از اخذ مجوزها را لغو کرد و در عوض با متخلفین از ضوابط و استانداردها برخورد سریع و قاطع انجام داد. در این صورت فضای کسب و کار و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی بهبود یافته و ابعاد دخالت دولت و سازمان‌های حکومتی در زندگی مردم کاهش می یابد.
اینکه هر اقدام مردم باید از قبل کنترل شود محصول همان تفکر امنیتی است که موجب رکود و اضمحلال کشور است.
تجربه موفق این است که کنترل و نظارت اولیه نیز به تشکل های صنفی سپرده شود و صرفاً نظارت نهایی توسط دستگاه های نظارتی حکومتی انجام شود.

– تحت عنوان انجام ماموریت صیانت از انقلاب، نهادهای نظامی و امنیتی به احزاب مسلح و بی رقیبی تبدیل شده‌اند که همه گونه دخالت یک جانبه در امور فرهنگی و سیاسی و خاصه انتخابات را نه تنها وظیفه بلکه حق خود می پندارند.
این وضع به ضرر انقلاب و موجب خروج مردم از دایره تصمیم‌گیری و در نتیجه انحطاط کشور خواهد بود.
بر اساس نظر صریح امام راحل، هر نوع موضع گیری سیاسی و دخالت در امور سیاسی و خاصّه انتخابات توسط نهادهای امنیتی و نظامی باید به عنوان منع قانونی و حرام شرعی اعلام و با متخلفین در هر جایگاهی برخورد قاطع و علنی انجام شود.
مردم باید قانع شوند که انتخابات متعلق به آنان است و در انتخاب آزادند و تحمیلی در کار نیست.
امروز سپاه پاسداران به یک دولت با همه اجزاء و لوازم آن در کنار دولت قانونی تبدیل شده است.

متن کامل نامه در:

https://t.me/dr_ahmadinejad/3531

تفاوت بین دیدار رسمی، دیپلماتیک و مطابق پروتکل با دیدار مخفی با افسر اطلاعاتی بیگانه

تفاوت بین دیدار رسمی و دیپلماتیک و مطابق با پروتکل با دیدار مخفی با افسر اطلاعاتی بیگانه

اسفندیار رحیم مشایی در مورد عکس مورد توجه قرار گرفته از دیدار چند سال پیش او با جک استراو، توضیح مفصلی منتشر کرده است که با این جملات پایان می یابد:

“…لازم است به آنان که با آتش گرفتن آن حکم کذایی، آتش گرفته و با سوختن آن سند ستم تاریخی، خود سوخته اند هم، سخنی عرض کنم. همانانی که طاقت نیاورده و در واکنش به آن کار تاریخی کوشیده اند با توسل به ملاقات من با آقای استراو، موضع ضد استعماری ما را زیر سوال برده و با همرنگ نشان دادن ما با خودشان، چنین القا کنند که همه در برابر استعمار تسلیم اند و بدین ترتیب خود را از زیربار سوال تاریخی، بیرون کشیده و از فشار سنگین افکار عمومی نجات دهند.
آنان باید قدری رشد کرده و بین ملاقات هایی که بر اساس عزت و منافع ملی انجام می شود و دیدارهایی که در آن، ملاقات کننده ها گوش به زنگ دستور و خط دهی دشمن می مانند، تمیز دهند.
ملاقات ها باید مطابق عرف دیپلماتیک و طبق پروتکل های شناخته شده باشد ولذا آنان باید تفاوت بین ملاقات یک مسئول عالی رتبه ایرانی با یک مقام عالی رتبه خارجی را با ملاقات با یک افسر اطلاعاتی بیگانه، درک کنند و بفهمند که ملاقات های مکرر یک افسر اطلاعاتی انگلیسی با یک مقام ارشد ایرانی بنا به درخواست کدام طرف انجام شده و شاید می شود؟
یا کمی و تنها کمی فکر، بله واقعاً کمی فکر، در باره این که چنین ملاقات هایی، به درخواست هرطرف که باشد، چگونه هماهنگ می شود، می تواند برای جویندگان حقیقت و دوستداران استقلال و عزت ایرانی، پرده از واقعیات بردارد!
یا این که اجازه ندادن به سفیر در ملاقات با مقام رسمی خارجی و از آن به مراتب بدتر، منع او از حضور در ملاقات با یک افسر اطلاعاتی انگلیس، چگونه تفسیر می شود؟ علی القاعده یک اشارت برای اولوالالباب کافی است!”

متن کامل در:

https://t.me/mashaei1960/622

لینکهای مرتبط:

ویدئوی محمود احمدی نژاد (صدای مردم ۴) به خصوص دقایق ۱۸ تا ۲۰:

https://t.me/dr_ahmadinejad/2983

یادداشت علی اکبر جوانفکر (جمله آخر یادداشت):

https://t.me/a_javanfekr/329

#پیتر_گاستنفیلد

ابراز تاسف احمدی نژاد از رفتار فرمانده سپاه پاسداران و…

گزیده ای از نامه محمود احمدی نژاد به قاضی دادگاه تجدید نظر حمید بقایی که در تاریخ ۱۱ بهمن ۹۶ نوشته و ارسال شده و امروز منتشر شده است:

– جای تاسف است که فرمانده محترم سپاه که بارها در حضور اینجانب و برخی اعضاء دولت دهم و دیگر مسئولین کشور در جلسات گوناگون از جمله شورای عالی امنیت ملی و جلسه مربوط به بررسی تحریم ها، از کارپرداز نهاد ریاست جمهوری سکه دریافت نموده اند، با صدور اطلاعیه از سوی دفترشان آن را تکذیب می کنند.
اهدا سکه یا کارت هدیه و دادن پاداش به مقامات، از گذشته جریان داشته و در حال حاضر نیز مرسوم است. وقتی مسئول یا مقامی خارج از وقت اداری و تا دیروقت خدمت می نماید و اضافه کار یا دیگر پرداخت ها را دریافت نمی کند، معمولا در اعیاد مختلف با اهداء چند سکه از خدمات بی شائبه اش تقدیر صورت می گیرد که البته مجموع تعداد این افراد و سکه های اهدایی در مقایسه با کار انجام شده اندک است.

– قبلاً مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی از محل بودجه و با تصویب دولت، صدها میلیارد تومان به دانشگاه آزاد کمک کرده اند و همزمان خودشان رییس هیات موسس و رییس هیات امناء آن دانشگاه بوده اند.
جناب حداد عادل در ریاست مجلس برای نهادهای خصوصی بودجه تصویب می کردند و خودشان حداقل دو نهاد خصوصی را در اختیار داشتند و برای آنها بودجه تصویب، اخذ و هزینه می کردند.
جناب آقای لاریجانی رییس مجلس، همزمان مدیر بنیاد شهید مطهری نیز هستند و هر سال برای آن بودجه تصویب، اخذ و هزینه می کنند.

آقایان مصباح یزدی، ری شهری، امامی کاشانی، شاهرودی و جوادی آملی و بسیاری از مقامات ارشد کشور نیز موسسات آموزش عالی و یا فرهنگی دارند که از بودجه عمومی استفاده می کنند.
جناب آقای ولایتی دو موسسه خصوصی دارند که هر ساله برای آن بودجه اخذ وهزینه می کنند.
بسیاری از مسئولین که در مسیر تهیه و تصویب بودجه هستند نیز به همین ترتیب عمل کرده و می کنند…

از نامه محمود احمدی نژاد به قاضی دادگاه تجدید نظر حمید بقایی که در تاریخ ۱۱ بهمن نوشته و ارسال شده و امروز منتشر شده است.

متن کامل در

“اگر قرار است رسیدگی با این شدت و حدت و خارج از روال قانونی انجام شود، آیا اولی نیست که به ۶۳ حساب بانکی رییس دستگاه قضا که بدون ذیحساب قانونی و بدون نظارت دیوان محاسبات، ماهیانه ده‌ها میلیارد تومان سود دریافتی آن با تشخیص فردی ایشان هزینه می شود رسیدگی کرد. یا اینکه به موضوع شرکت “فؤاد ری” وابسته به آقای ری‌شهری که صدها میلیارد تومان خسارت و بدهی آن را ستاد اجرایی پرداخت کرد و یا به موسسه تعاون ناجا و بانک قوامین در نابودی هزاران میلیارد تومان اموال مردم رسیدگی کرد.

اگر همکاران من خدای ناکرده به دنبال سوء‌استفاده از جایگاه خود بودند، آیا وضع زندگی ‌آنها در سطح زندگی معمولی مردم بود؟”

از نامه ۱۱ بهمن ۹۶ احمدی نژاد به دادگاه بقایی، متن کامل در:

https://t.me/dolatebahar/34853

@armanha_tk

از هرجایش که می گیرند از جای دیگر بیرون می زند

پریوش سطوتی، جاسوس کد دار ام آی سیکس بوده است؟!! گیرم قبول.

پسر پریوش سطوتی، جاسوس کد دار ام آی سیکس بوده است؟!! گیرم قبول.

طبق مطالبی که دوستانتان از سال ۹۰ تا امروز منتشر کرده اند، اینگونه ارتباطات سران جریان انحرافی، فقط به این دو مورد محدود نبوده و نیست؟!! گیرم قبول.

بفرمایید برای چه سپاه قدس، علی رغم اطلاع از اینگونه مراودات سران جریان انحرافی با جاسوسان بیگانه، محرمانه ترین عملیاتش را به عهده یکی از همان منحرفان مرتبط با بیگانه گذاشته و مبالغ کلانی ارز را از بیت المال، بدون دریافت رسید به او سپرده است؟!!

دلتنگی

چند شب پیش خواب خواهر نداشته ام را دیدم. این رویا به قدری پر حس بود که صبح سحری از خواب که بیدار شدم از دلتنگی خواهر رویا، گریه ام گرفت. بعد چند روز هنوز که یاد رویا میفتم دلتنگش می شوم.
خیلی از آنها که مثل من خواهری ندارند، تصوری رویایی و آرمانی از خواهر داشتن دیگران دارند. اما آنچه در واقعیت می بینم آن است که خواهرها و برادرها روابطشان از این تصور، بسیار معمولی تر است.
خلاصه اینکه اگر پسر و مرد هستید و خواهری دارید قدرش را بدانید.

بیانیه “هذا فراق بینی و بینک”

منتخبی از بیانیه ۲۳ اسفند ۹۶ محمود احمدی نژاد:

اجزاء اصلی آن [دستگاه قضا] منصوب و مطیع رییس فاقد صلاحیت قانونی آن هستند و استقلال قاضی عملاً از بین رفته است.
مقامات ارشد آن دستگاه با نگاه سیاسی، همه قوانین و حتی مقرراتی که خودشان وضع کرده اند و شرف قضایی و بالاتر از آن شرف انسانی را آشکارا زیر پا می‌گذارند. در حالی که خودشان از متهمان درجه یک فساد هستند، به دروغ مدعی مبارزه با فساد هم شده‌اند.

با اهداف و انگیزه های سیاسی، با هر کس که مزاحم منافع نامشروع خود تشخیص دهند به راحتی برخورد می‌کنند و بی‌نیاز از ارائه مستند قانونی ادعاهای واهی خود را به عنوان سند، منظور و مردم را محکوم و زندانی می‌کنند. هیچ مرجعی نیز برای شکایت مردم از ظلم آن‌ها وجود ندارد.

عناصر حاکم بر دستگاه‌های حکومتی، آشکارا از مسیر ملت جدا شده اند و به جای خدمتگزاری و دفاع از حقوق ملت و تلاش برای پیشرفت کشور، به دنبال توسعه و تثبیت سلطه خود بر کشور و مردم و منابع ثروت ملت اند. در این موضوع، چپ و راست و همه جناح‌ها متحد، شریک و همسو هستند.

تصور می‌کنند با دستگیری شیرمردانی مثل آقای بقایی و با سرکوب و به اسارت درآوردن مردان و زنان و جوانان شجاع و مومن، هیمنۀ دروغین و دوام قدرت اهریمنی آنان تضمین خواهد شد. اشتباه می‌کنند، آنان با یک ملت بزرگ، آگاه، عدالت طلب و آزادی‌خواه و شجاع مواجهند. آنها با ادامه این روند باید به دنبال یک زندان با گنجایش ۸۰ میلیون نفر باشند.

“پیشانی سفیدان فساد”، اصرار دارند با سوءاستفاده از قدرت نامشروع قضایی‌شان و قدرت نظامی و امنیتی و رسانه‌ای، دولت های پاک نهم و دهم را در انظار مردم متهم نمایند.
ایران پر از بقایی ها است و تک‌تک جوانان و مردان و زنان این سرزمین، قهرمان مبارزه با استعمار و استبداد و از پیشگامان آزادی‌خواهی و عدالت‌طلبی هستند.

عجیب نیست که در ماجرای برخورد سیاسی، ظالمانه و ناجوانمردانه با آقای بقایی و دیگر جوانان و مردم عزیز، نظام سلطه و به ویژه رسانه استعمار پیر، آشکارا در جانب ستمگران و مقابل ملت ایستاده اند.

عجیب آنجا است، در نظمی که برای انسانها هیچ حقی قائل نیست و در حالی که جان و مال و آبروی مردم را بازیچه و قربانی اهداف پست و دنیاطلبانه خود می‌سازند، مستکبرانه و به طور یک طرفه و دائماً انتظار تبعیت واحترام گذاری و بالاتر از آن، انتظار حمایت نیز دارند….

ای امام زمان(ع)، ای مولا و سرور ما!
خود شاهدید در نظامی که به نام شما و برای اجرای عدالت برپا شده است، بردن نام مبارکتان و پافشاری بر عدالت و حقوق ملت، به جرمی نابخشودنی تبدیل شده است.

کسانی که به ترتیباتی و خارج از اراده ملت بر مراکز قدرت مسلط شده‌اند، از عدالت طلبان، خادمان ملت و عاشقان و یاران شما و در واقع از ملت بزرگ با شدیدترین شکل انتقام می‌کشند.

شاهدید در نظامی که باید مظهر عدالت، پاکی و مهربانی باشد، هیچ مرجعی برای تظلم و شکایت از ستم دستگاه‌های حکومتی در برابر مردم وجود ندارد. مقامات ارشد با هم‌اند و شما، مردم و خدا را فراموش کرده‌اند و یک جانبه مشغول ثروت‌اندوزی و بازی‌های کثیف قدرت شده‌ اند.

ای خدای مهربان، ای قادر بی همتا!
… شاهدی که ما با حمایت مردم عزیز، بیش از ده سال شبانه‌روز و بی منت تلاش کردیم تا شرایط و وضع مدیریت کشور به نفع مردم و آرمانهای انقلاب اصلاح شود.
شاهدی که برای رضای تو، در این راه هرگونه بی‌حرمتی و هجمه، تهمت و افترا را به جان خریده و پس از آن و در این پنج سال اخیر نیز هر نوع فشاری را تحمل کرده‌ایم.
خود شاهدی که راه‌ها و سنگ‌ها را بسته، فرصت ها را از بین برده و عناصر خودخواه، دنیاطلب و پست را رها ساخته و بر مقدرات ملت و کشور حاکم کرده‌اند.

ای خدای بخشاینده مهربان! اگر در انجام وظیفه، قصور یا کوتاهی کرده‌ایم یا نادانسته موجب تحکیم قدرت عناصر ناصالح شده‌ایم و یا از سوءاستفاده آنان از تلاش‌های صادقانه ما برای خدمت به مردم و عمران کشور در جهت توسعه دایره نفوذشان، غفلت کرده‌ایم، از پیشگاه تو عذرخواهی می‌کنیم…

متن کامل در:
https://t.me/dr_ahmadinejad/3516

در مورد ریاست رئیس جمهور بر مجمع تشخیص مصلحت نظام

ریاست “رئیس” جمهوری بر مجمع تشخیص مصلحت نظام، خواست زیاده خواهانه ای نیست.
رئیس جمهوری از نظر قانون اساسی، دومین مقام عالیرتبه کشور بعد از رهبری است. از این رو او در هر شورا و مجمعی که به لحاظ شخصیت حقوقی و مقام خود در آن عضو است (نه به عنوان شخصیت حقیقی خود)، ریاست آن را به عهده دارد. نمونه هایی مثل شورای عالی امنیت ملی، شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی فضای مجازی از این قبیل هستند که ریاست همه آنها با رئیس جمهوری است.
اگر او به عنوان رئیس جمهوری در شورا و مجمعی عضو باشد و رییس آن نباشد به لحاظ شکلی، قانون اساسی نقض شده و صورت کار به گونه ای است که انگار او دومین مقام عالیرتبه کشور نیست، بلکه سومین مقام کشور است.
از این رو برای حفظ شان قانونی رئیس جمهوری در مجمع تشخیص مصلحت نظام، دو راه حل به نظر می رسد:
یا رئیس جمهوری، رئیس این مجمع باشد. یا به جای او، نماینده او عضو این مجمع باشد.