رسانه ها و شعور مخاطب

مطلبی از صفحه «نگاهی نو به احمدی نژاد» در فیس بوک

در چند سال آخر ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد در اثر فضاسازی های رسانه ای آنچنان جامعه (حتی بخش های غیر سیاسی آن) دچار یاس و ناامیدی شده بود که گویی گرد مرگ پاشیده اند، روزی نبود که در رسانه ها (چاپی و مجازی) اخبار مرگ و زلزله و اعدام و گرانی و جنگ و … با حجم بالا و بصورت هماهنگ و مسلسل وار به جامعه تزریق نشود اما در دوسال اخیر که دولت در دست صاحبان همان رسانه ها قرار گرفته است بطرز شگفت آوری رویکرد این رسانه ها تغییر کرده است.

اگر خارج از فضاسازی این رسانه های وابسته، اخبار دو سال اخیر را مرور کرده باشید تصدیق خواهید کرد که متاسفانه نه تنها حجم این اتفاقات ناگوار کاهش نیافته است بلکه به شدت افزایش داشته است.

از تصادفات رانندگی گرفته تا اعدام زندانیان (مواد مخدر، امنیتی)، از خودسوزی ها تا زلزله و سیل و سقوط هواپیما، در بعد اقتصادی هم اگرچه تورم تا حدی مهار شده اما سقوط بازار بورس در دو سال گذشته رکورد های کم سابقه ای از خود بجای گذاشته است!

اما اگر به سراغ تیترهای روزنانه ها و سایت های زنجیره ای بروید دیگر کسی پیگر اینگونه اخبار نیست و کسی خواهان استعفا و استیضاح وزیر و مدیر و … نیست.
در گذشته اگر نتانیاهو از حمله نظامی به ایران سخن می گفت بعنوان یک تهدید بالقوه معرفی می شد اما امروز همان سخنان از سوی هما رسانه ها دستمایه جوک و طنز قرار می گیرد.

در گذشته بصورت روزشمار از شمار کشته شدگان آزادیخواه مخالف بشار اسد می شنیدیم و تصاویر کودکان مظلوم و بیگناه کشته شده توسط {…} (اسد) در مقابل چشمانمان رژه می رفت اما امروز از قهرمانی ها و دلاوری های سردار سلیمانی و فتح الفتوح لشکریان سپاه امپراتوری شیعی آریایی می شنویم.

در گذشته لغو و یا ممانعت از برگزاری کنسرت های موسیقی در بوق و کرنا می شد اما امروز انتشار اینگونه اخبار اهمیتی ندارند.

در گذشته حتی مرگ یک نوزاد در بیمارستانها بخاطر سوءمدیریت دولت در تهیه داروهای اساسی و تحریمهای غرب بود اما امروز مرگ ۹ نوزاد در یک بیمارستان در ام القرای جهان اسلام، تنها ناشی از عفونت های مرسوم بیمارستانی ست.

در گذشته حمایت نظامیان از دولت امری مذموم بود و افشاکننده کودتای نظامی ها اما امروز حمایت های مردی که قبلا [به تمسخر] گروهبان گارسیا نامیده می شد از رییس جمهور، امری طبیعی و نشانه قوام مردمسالاری دینی ست.

در گذشته ممنوع القلمها و محصورین و زندانی های سیاسی حاصل عملکرد دولت و شخص رییس جمهور بودند اما امروز دست هایی فراتر از دولت مسبب تمام مشکلات و نابسامانی هاست.

درگذشته حمایت نمایندگان مجلس از دولت نشاندهنده وکیل الدوله بودن آن نمایندگان بود اما امروز نشانه آزاده و شجاع بودن آن نماینده است.

در گذشته اختلاف نظر بین وزرا و مسئولان دولت و ارائه آمارهایشان نشانه دروغگویی و فریبکاری رییس جمهور بود اما امروزه اختلاف نظر امری طبیعی و لازمه دموکراسی ست.

خلاصه کلام در گذشته رسانه ها و صاحبان شان برای شعور مخاطب ارزشی قائل نبودند و امروز هم ارزشی قائل نیستند.

5 دیدگاه در “رسانه ها و شعور مخاطب

  1. جانا سخن از دل ما می گویی
    چقدر ما از بی تشکیلاتی و بی رسانگی ضربه خوردیم همین نشریه طنز ستون آزاد هیچ شماره ایش بدون کاریکاتور و فحاشی به احمدی نژاد منتشر نمی شد اما الان کجاست؟ اصلا منتشر میشه! متاسفانه فضای رسانه ای چه در آن زمان و چه الان اصلا دست ما نیست
    درسته ق ض هم با ما نبود ولی احساس می کنم کم کاری از خودمان هم هست الان همین سایت دولت بهار و میدان ۷۲ رو ببینید هنوز از نظر ظاهری و استاندارد های خبری نتونستن خودشون رو به حد مطلوب برسونن چرا؟ البته قدر دان تلاششان هستم ولی ضعف اساسی دارند
    آقا شما که این همه دست به قلم هستی و مرجع احمدی نژادی هایی چرا کاری نمی کنی؟ ما که دستمان به جایی بند نیست.
    من به نظرات دکتر احترام می ذارم ولی اگه مجلس بعدی دست احمدی نژادی ها نیفته دکتر سال ۹۶ رئیس جمهور هم بشه ما همه چی رو باختیم. چون باز همین آش و کاسه است باز همین مجلس و باز همین لاریجانی ها!
    دکتر اگه الان حرف سیاسی بزنه جوسازی می کنن ولی ما چرا باید سکوت کنیم استراتژی باید مشخص باشه آدم که از یک سوراخ نباید دوبار بخوره!

    • سلام
      تجربه بنده این رو نشون داده که متاسفانه و به دلایل مختلف، با بچه های احمدی نژادی در هیچ قالبی نمیشه کار جمعی موفق کرد. بنابراین نزدیک یک سالی هست از کار جمعی با احمدی نژادیها کناره گرفتم و قصد هم ندارم فعالیت جمعی داشته باشم باهاشون.
      این رو هم بگم که بنده مرجع دسته کوچکی از احمدی نژادیها هم نیستم. اتفاقا جریان احمدی نژاد یکی از مشکلات عمده اش این است که هر کوچک و بزرگی، ادعای اعلام شده یا اعلام نشده مرجعیت داره در این جریان. این جریان اگر هم بخواد مرجع داشته باشه، یک نفره و اون هم خود احمدی نژاده. البته مرجعیت با اقتضائات درست خودش. باید اینطور باشه ولی متاسفانه اینطور نیست.
      بالشخصه هم بر این نظرم که بهتره دکتر دیگه رئیس جمهور نشه. بنابراین موردی برای نگرانی در مورد مجلس وجود نداره. بذارید دوستان تو قوای مختلف دور هم خوش باشن.

  2. فقط در مورد واردات گوشت بوفالو ار زمان دولت قبل بود ببینید چه غوغایی درست می کردند.
    البته اشتباه نشود اگر اینگونه نبود باید در مورد مردمی بودن احمدی نژاد شک می کردیم.
    خدا رو شکر حامی کسی هستم که واقعا مردمی بوده و هست

  3. در مورد این که چرا احمدی نژادی ها نمی تونن زیر یک سقف جمع بشن من چند بار گفتم ما هنوز نتونستیم تفاوت های گفتمان احمدی نژاد با اصولگرایی را مشخص کنیم بنابراین وجوه مشترکمان هنوز مشخص نشده
    ما هنوز یک مجله اختصاصی نداریم که بیایم وجوه مختلف گفتمان احمدی نژاد را بررسی کنیم به نظرم تنها یک کتاب اونم کتاب «عدالت و معنویت» سپهر حکمت تونسته تا حدودی توی این زمینه کار کنه
    شما به سایت ها و وبلاگ های احمدی نژادی نگاه کنید مطالبش همش واکنشیه یکی حرف برخلاف محمود میزنه این ها جواب می دن ولی کو بررسی خود حرف های احمدی نژاد. شما به نظرات وبلاگ خودتان نگاه کنید اصلا وجهه مشترک می تونید توش پیدا کنید. به سخنرانی احمدی نژاد تو سالگرد مادرش در تبریز یا توی شهر ری یا توی بزرگداشت اربکان نگاه کنید منشور گفتمان احمدی نژاد اونجاست اونها را باید باز کنید

    در مورد این که می گید به نظرتان محمود دیگه رئیس جمهور نشه بهتره تا اون جایی که من توی این ۱۰ سال دکتر را شناختم ایشان خیلی وقت ها با نظرهای ما هماهنگ نیست و برنامه های خودش را داره. هیچ کارش را بدون هدف انجام نمی ده ا و احتمال ۹۰ درصد می دم که یا خودش کاندید میشه یا یکی از طرفش میاد پس ما چه بخواهیم وچه نخواهیم سال ۹۶ یک طرفه دعواییم!پس بهتره از همین الان سنگرها رو بسازیم.

    بحث آخر. ناراحت نشی ها ولی اصلا محمود نیامد یعنی ما تا آخر عمر باید ساکت بشنیم چون محمود نیامد!
    بالاخره ما قبل از اینکه عاشق احمدی نژاد باشیم عاشق عدالتیم مگه یک آدم عدالتخواه میتونه نسبت به این همه ظلمی که داره اتفاق میوفته ساکت باشه؟! یعنی ۱۰ سال هزینه دادیم و حالا با رفتن محمود هیچ!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<