آن گوشه، روی خاک اره ها، زیر پای چند نفر مست، «نه!»

هر توافق ضمیمه ای دارد
نه نوشته می شود
نه در نشست خبری خوانده
ما ضمیمه هر توافقیم؛
دیده نمی شویم اما هستیم
مثل رنگ های یک فیلم سیاه و سفید
پیوست هایی از انسان و شیء و خاطره
که دوست نداریم آزادی
مثل کندن چوب پنبه از روی بطری الکل باشد
که پرت شویم گوشه ای روی خاک اره ها
که بیفتیم زیر پای چند نفر مست
ما کلماتی هستیم که در جلیل
آوازه خوان دوره گرد
برای مسیح خواند.
ما پیوستی از نه هستیم
پرتره ای از نه
شعری سرشار از نه
موسیقی نه
گروه کر نه
ما تمام روز در مزارع نیشکر
آفتاب را خسته می کنیم
پس جناب نظم جهانی، نه!
بمب را می چسبانند به خودروی مان
و فقط آن قدر وقت داریم
که چهره کودک مان را برای آخرین بار مرور کنیم
پس آقای دلار و بورس و سایر شرکا، نه!
ما می نوازیم
ما می خوانیم
دست هایمان را فقط به سمت خوشه های گندم دراز می کنیم
پس جهان میزهای مذاکره چند کیلویی
پس جهان بمب های چند تنی، نه!
ما ضمیمه همه بله های دنیا هستیم
پس آن گوشه، روی خاک اره ها، زیر پای چند نفر مست، نه! …

(شب ۲۱ رمضان سال ۱۳۹۴ شمسی)

3 دیدگاه در “آن گوشه، روی خاک اره ها، زیر پای چند نفر مست، «نه!»

  1. شعر بسیار عزیزی است.
    فقط من این قسمتش را نمی فهمم (قرینه هایش را نمی دانم)
    “ما کلماتی هستیم که در جلیل
    آوازه خوان دوره گرد
    برای مسیح خواند.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<