سئوالی در مورد نقش ایران در سوریه و عراق

اسد، در ابتدای ناآرامیها در سوریه جنایت کرد و جنایتکاری اش در شعله ورشدن بیشتر ناآرامیها موثر بود، درست.
در طول ناآرامیها هم احیانا خشک و تر را با هم سوزاند و جنایت کرد، درست.
خشونت، خشونت می زاید و چرخه تولید خشونت باید در جایی متوقف شود، درست.
همکاری با دولت روسیه که غیرمسلمان، امپراتوری طلب و هم پیمان با رژیم صهیونیستی است، در سرکوب گروههای اسلامگرا صورت خوشی ندارد، درست.
اسد، سکولار است و در برابر او طیفهای گوناگونی از اسلامگرایان تندرو و ملایم و خشن و غیرخشن قرار دارند، درست.
جنگ در سوریه، به شکل جنگ شیعه و سنی در آمده است، درست.
اما بعد از پذیرفتن تمام گزاره های مذکور، جواب این سئوال چیست:
با داعش، چه باید کرد؟
داعش که می گویم، با لحاظ کردن این نکته است که داعش گروهی مسلح در کنار القاعده و امثالهم نیست. لقبی که مناسب این گروه می دانم “پورنوگرافرهای جنایت” است.
داعشیها در جنایت و نمایش آن به نحو بارزی بی حیا هستند. آنها روی جنایاتشان ماله نمی کشند، آنها را انکار و تکذیب نمی کنند، بلکه با افتخار آنها را نمایش می دهند.
وقتی می خواهند جنایتشان را نمایش دهند، در لانگ شات نشان نمی دهند و به کلوزآپ بیشتر علاقه دارند.
بیشتر از نمایش انهدام ادوات و وسایل نقلیه نظامی و ساختمانها، نمایش مستقیم جان دادن خود انسانها را دوست دارند.
بیشتر از اینکه کشتن انسانی در لباس نظامی را نمایش دهند، کشتن انسانها در لباس اسیر را می پسندند.
کافی است یکی از رپورتاژهای داعش را در معرفی دستگاههای حکومتشان و مدینه فاضله ای که در قلمروشان ساخته اند، ببینید. خیلی شیک و عادی، در آنها صحنه های گردن زنی و شلاق زنی را خواهید دید.
اگر بر فرض آنچه در سوریه و عراق می گذرد درست نبوده و نیست، از امروز به بعد با داعش چه باید کرد؟ و چه گزینه هایی برای مهار و از بین بردن قدرتش وجود دارد؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<