آمدیم، اگرچه دیر

🔹دیروز جمعی از جوانان عمدتا مذهبی که تعلق خاطرشان عدالتخواهی است به دعوت دکتر سعید زیباکلام، جلوی منزل رضا شهابی، فعال صنفی کارکنان شرکت واحد اتوبوس رانی که به دلیل فعالیتهای صنفی در زندان است تجمع کردند.

🔹دقایقی قبل از این تجمع، سندیکای کارکنان شرکت واحد اتوبوس رانی در کانال تلگرامی خود بیانیه ای صادر کرده بود که از این تجمع استقبال نمی کند و خانواده شهابی نیز پذیرای حاضران در فراخوان سعید زیباکلام نشدند.

🔴به عنوان یکی از حاضران در برنامه دیروز، در مورد این برنامه، رفتار سندیکای کارکنان شرکت واحد و دیگر واکنشهای صورت گرفته به این برنامه نکاتی را لازم به ذکر میدانم:

۱- رضا شهابی، اواخر سال ۱۳۸۴ به دلیل فعالیتهای صنفی از شرکت واحد اخراج شده است و تقریبا از آن زمان و به خصوص از سال ۱۳۸۹، گرفتار بازداشت، آسیب شدید بدنی از ناحیه گردن، زندان و… بوده است. در این ۱۲ سال امثال ما کجا بودیم؟ صحبت از ۱۲ روز، ۱۲ هفته یا ۱۲ ماه نیست. صحبت از ۱۲ سال است! در همه این سالها، فقط رضا شهابی هم درگیر چنین مشکلاتی نبوده است. ما فی المثل، چشممان را روی مشکلات امثال #اسماعیل_عبدی هم بسته بودیم. بالشخصه در چنین شرایطی، می توانم بدبینی شهابیها و دوستانش را به خودمان درک کنم و طبیعی بدانم.

۲- مبنای برنامه دیروز، عدالتخواهی بود. یک عدالتخواه، باید عدالت را برای همه بخواهد. چه ایرانی باشند، چه غیر ایرانی، چه مسلمان باشند، چه غیرمسلمان، چه اصولگرا باشند، چه اصلاح طلب، چه هیچ کدام اینها. او از هر مظلومی، از حیثی که مورد ظلم واقع شده دفاع می کند و روشن است که دفاع او، به معنی تایید تمام اعمال و اندیشه های شخص مظلوم نیست. عدالتخواه واقعی اهل فتوت است و چه کسانی که مورد حمایت او قرار می گیرند او را دوست داشته باشند و چه به او بدبین باشند و به او دهن کجی کنند و مسخره اش کنند برایش تفاوتی ندارد. هدف اصلی او، یارگیری و ادا و اطوار و شوآف و جذاب نمایی نیست، هدف اصلی او عدالت و حمایت از مظلوم است.

🔹کسی که فقط در مورد دوستانش، طالب آزادی، امنیتی نکردن فضا، تفهیم اتهام به موقع و درست، طولانی نشدن بازداشت موقت، برگزاری دادگاه به صورت علنی، محکومیت مطابق با جرم، رعایت مر قانون و… باشد، قطعا هرچه باشد، عدالتخواه نیست. به خصوص اگر مذهبی باشد و ماجراهایی همچون ماجرای امیرالمومنین و خلخال کشیدن از پای زن یهودی و کلام مولا را در مورد روا بودن دق کردن مرد به خاطر آن، بارها شنیده باشد. ما در حال تمرین هستیم تا چنین شخصیت و هویتی پیدا کنیم و تازه در آغاز راهیم و نباید زود دلسرد شویم و ان شاءالله دلسرد هم نخواهیم شد.

۳- حاضران در تجمع دیروز، عمدتا مذهبی بودند اما بر خلاف بیانیه بدبینانه سندیکا، اصولگرا نبودند. نخ تسبیح آنها دغدغه عدالت داشتن و استقلال از بیگانه بود.

🔹بیانیه ها و فعالیتهای جنبش عدالتخواه (که محور تجمع دیروز بود) در طول سالیان گذشته نیز موجود است که در آنها، تلاش برای فاصله گیری و استقلال از اصولگرایی مشهود است. در جمع دیروز، همچنین بودند دوستانی که سابقه احضار به دادسرای رسانه و دادگاه و بعضا محکومیت و زندان را داشته باشند و نمی توان حاضران دیروز را درد ناکشیده دانست.

۴- و اما سندیکا و بیانیه آن؛ متاسفانه دیروز به ضرر خودشان کار کردند و فرصت خوبی را از دست دادند. ما دیر آمدیم اما بالاخره آمدیم. از کسانی که نیامدند و نخواهند آمد، وضعمان بهتر بود اما پس زده شدیم.

🔹ما که آمده بودیم خطر احتمالی برخورد امنیتی در حال یا آینده و نیز برچسب خوردن را پذیرفته بودیم اما سندیکاییها با دست رد زدن به سینه ما، این بهانه را به امنیتی ها دادند که از این به بعد بهتر بتوانند آنها را گروهی معرفی کنند که فقط به حمایت رسانه های خارجی و اپوزیسیون خارج از کشور روی خوش نشان می دهند.

🔹همچنین ما حسن نیتمان را برای همدلی و همبستگی بین طیفهای گوناگون عدالتخواه نشان دادیم و در هر صورت این ما بودیم که برنده برنامه دیروز  بودیم و البته ای کاش دیگران هم در این برنده بودن همراه ما بودند.

پی نوشت: انتشار اولیه این یادداشت در کانال تلگرامی مکتوبات https://t.me/maktubat بوده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<