آزادی

پرطنین ترین شعار مردم ایران در انقلاب سال ۱۳۵۷، شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» بود.
می توان گفت استقلال، “آزادی یک ملت در سطح بین المللی است” و از این رو در شعار مذکور، دو بار بر “آزادی” تاکید شده است. به عبارت دیگر تنها آرمانی که در این شعار در کنار جمهوری اسلامی مطرح بوده است، آزادی بوده است؛ تو گویی از نظر مردم، مهمترین شان جمهوری اسلامی مورد نظرشان، برقرارکنندگی آزادی و حفاظت از آن بوده است.

سرودهای انقلابی را به خاطر بیاوریم. به صورت فی البداهه این عبارات در ذهنمان تکرار می شوند:

«این بانگ “آزادی” است، کز هر کران خیزد/فریاد انسان هاست کز نای جان خیزد …»
«ما حافظ “آزادی” و اسلام و قرآنیم/ ما در پی آسایش و معراج انسانیم …»
«قسم به اسم “آزادی”/ به لحظه ای که جان دادی …»
«فردا که بهار آید، “آزاد” و رها هستیم / نه ظلم و نه زنجیری، در اوج خدا هستیم…»

بزرگترین میدان پایتخت ایران که مرکز بزرگترین تجمعات انقلابی هم بود و هنوز بزرگداشت سالگرد پیروزی انقلاب در آن برگزار می شود، بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب، «آزادی» نام گرفت. تغییر نامی که در بسیاری از میدانهای اصلی شهرهای بزرگ و کوچک کشور نیز صورت گرفت.

انقلاب اگر بهار محسوب میشد، بیش از هر چیز، بهار آزادی به حساب می آمد و شعار در بهار «آزادی»/ جای شهدا خالی از جمله شعارهایی بود که روی اسکناس های طراحی شده پس از انقلاب نقش بست و هنوز که هنوز است واحد معامله طلا که نام پهلوی را بر خود داشت، سکه بهار «آزادی» نام دارد.
حالا اما سالها است وقتی گفته میشود فلان شخص انقلابی است، کمتر کسی به ذهنش می رسد که او شخصی “آزادیخواه”است. در عوض، متصفین به صفت انقلابی، غالبا آزادی را آرمانی غربگرایانه و کسی را که دغدغه آزادی دارد، ژیگولو می دانند.
شاید زمانی برسد که همین بلا بر سر شعار عدالت بیاید، شعاری که زمانی طراحان صحنه، با پررنگ کردن دوگانه “آزادی-عدالت”، برای از میدان به در کردن آزادی، از آن حمایت کردند و حالا که تاریخ مصرفش را تمام شده می بینند و به نظرشان می آید که خودش، موی دماغشان شده است، با برچسبهایی همچون مارکسیسم و حاشیه سازی و تندروی و… خیال سر به نیست کردنش را دارند…
زنده باد آزادی!
زنده باد عدالت!

#آزادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<