دردشان استقلال توست، نه احمدی نژادی بودنت

ممکن است شما برادر عزیز تصور کنید سه نوع عدالتخواهی در ایران امروز وجود دارد (عدالتخواهیِ منحرف و تقلبی احمدی نژادی، عدالتخواهی ناب و حقیقی خودت و عدالتخواهی بی خطر و مامانی مورد نظر حضرات)
اما از نظر حضراتی که برای این تقسیم بندی شما ظاهرا هورا هم می کشند (چون این تقسیم بندی، قورت دادنت را برای آنها ساده تر می کند)، فی الواقع دو نوع عدالتخواهی بیشتر وجود ندارد:
عدالتخواهی جامع و عدالتخواهی گزینشی(۱)
و به تعبیری دیگر:
عدالتخواهی مستقل و عدالتخواهی کنترل شده.
شما سر یک دو راهی قرار دارید نه سر یک سه راهی.
متاسفانه، چه خوشت بیاید چه خوشت نیاید، اگر در این دو راهی، عدالتخواهی جامع و مستقل را انتخاب کنی، آن عزیزانی که ظاهرا از تقسیم بندی سه گانه شما خوشحال هستند و عزم حذف یا کنترل تو را کرده اند، تو را به احمدی نژادی بودن متهم خواهند کرد. یکی از حربه هایشان همین است. فلذا خیلی اصرار به ابراز برائت از احمدی نژاد نداشته باش!
اگر از انگ احمدی نژادی بودن خوشت نمی آید، تنها راه رهایی از آن، غوطه خوردن در حوض کوچک عدالتخواهی گزینشی و کنترل شده است نه اعلام برائت مکرر از احمدی نژاد.
به عبارت دیگر، از حیثی، مساله اصلا احمدی نژاد نیست. مساله این است که انتخاب کنی توی مشت حضرات باشی یا مستقل حرکت کنی.
مستقل حرکت کن، به احمدی نژاد هم فحش بده، منِ احمدی نژادی سعی می کنم درکت کنم و به وقتش در حد بضاعتم از تو حمایت کنم، اما مطمئن باش باز هم به انحراف و افراط و خارجی گری و التقاط متهم خواهی شد. دردشان، استقلال توست نه احمدی نژادی بودنت.

پی نوشت:
۱- در مورد عدالتخواهی گزینشی قبلا در اینجا نوشته ام:
https://t.me/armanha_tk/1032

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<