کاسترو پس از عمل جراحی سرطان

فیدل کاسترو در ۱۰ سال آخر عمرش پس از عمل جراحی روده (به خاطر سرطان)، با اینکه رهبر انقلابی بود که با پیروزی آن انقلاب، او به حکومت رسیده بود، به دلیل ضعف جسمی (که البته میشد نادیده اش گرفت) سمتهای رسمی حکومتی اش را کنار گذاشت و در ۵ سال آخر عمر نیز رهبری حزب کمونیست کوبا را واگذاشت.
او هنوز زنده بود که جانشینش زمام امور را در دست گرفت و در جایگاه خودش تثبیت شد.
به نظرم به زندگی و منش کاسترو هر انتقادی روا باشد، این رفتار او، رفتار بسیار عاقلانه و قابل ستایشی بود.
ای بسا اگر او تا آخرین لحظه عمر در راس هرم قدرت باقی مانده بود، انتقال ناگهانی قدرت به جانشینش، کوبا را در بحرانهای جدید و خونینی فرو می برد. اما او با این تدبیر از سلسله ای از خون ریزیها، پرونده سازیها، زد و بندها و رقابتهای مافیایی و ویرانگر برای تصاحب کرسی جانشینی اش پس از مرگش جلوگیری کرد.
همچنین احتمالا او دریافته بود که ضعیف شدن بدنش و مصرف دارو، توانایی و حوصله و تمرکز او را برای کنترل رقابتهای ویرانگر و مافیایی بر سر جانشینی اش تحلیل برده است و بهتر است هرچه زودتر پرونده چنین رقابتهایی را با مشخص شدن و حاکم کردن جانشینش در زمان حیات خودش ببندد.
حتی اگر این رفتار کاسترو به قصد حاکم کردن گزینه مورد نظرش برای رهبری کوبا در آینده صورت گرفته باشد، روشی بوده که هزینه کمتری به کوبا تحمیل کرد تا وقتی که تازه بعد از مرگ او، مشخص میشد گزینه مورد نظر او برای جانشینی اش چه کسی بوده است.

@armanha_tk

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<