حزب هراسی آرمانگرایان در ایران

یادداشت برادرم #هاتف_خالدی در کانال تلگرامی مکتوبات در مورد ضرورت تشکیل حزبی مستقل از اصولگرایان و اصلاح طلبان توسط عدالتخواهان، انگیزه ای شد تا در مورد “حزب هراسی” عدالتخواهان، سطوری را مکتوب کنم.

در ادامه، اجمالا به برخی آفاتی که یک حزب ممکن است دچار آن شود پرداخته ام؛ آفاتی که واقعا هر حزبی را هراسناک می کنند و البته به نظر می آید یک حزب می تواند با سختگیری زیاد و مستمر از آنها، بری و پاک باشد. گرچه حیات چنان حزبی در میان احزابی که دچار این آفاتند و در ذیل سیستمی که مشوق احزاب آفت زده است، سخت خواهد بود، اما از سوی دیگر، دوری از این آفات می تواند موجب درخشش آن حزب، اقبال مردمی به آن و تاثیرگذاری اش بشود.

وابستگی مالی

گفته می شود یکی از آفات حزب، وابستگی مالی به ثروتمندان و حکومت و جهت دادن باندهای ثروت و قدرت به حزب است. این وابستگی موجب می شود که حزب بر اساس خواسته های حامیان مالی اش فعالیت کند نه بر اساس مصالح مردم.

آیا این آفت ذاتی است؟ آیا نمی شود یک حزب، دریافت هرگونه کمک مالی منقول و غیرمنقول را ممنوع کند و این ممنوعیت را در اساسنامه، قید کند؟ حزب مطلوب، فقط و فقط باید با حق عضویت یکسانی که اعضا می پردازند اداره شود و به نظر نمی آید که چنین امری غیرممکن باشد.

ولایت حزب یا ولایت خدا؟

در بیان آفات حزب می گویند عضو حزب، موظف به تبعیت از دستورات حزب است، حتی اگر دستوری را قبول نداشته باشد و آن را خلاف شرع بداند.

اولا باید گفت در کدام اداره، سازمان، شرکت و نهادی، مادامی که شخص در آن شاغل است چنین نیست؟ ثانیا این آفت نیز، ذاتی حزب نیست و شخص می تواند وقتی سمت و سوی حزب را از نظر خود غیر خدایی دید، از عضویت حزب، خارج شود.

آفت مذکور، تنها در صورتی ذاتی یک حزب است که خارج شدن از حزب، ممکن نباشد.

فساد ناشی از مزه کردن قدرت

در بیان آفات حزب می گویند کسب قدرت سیاسی، فساد آور است و حزبی که قدرت سیاسی کسب کرده است برای حفظ و گسترش قدرت خود، رفته رفته از آرمانهایش فاصله می گیرد و آنها را با توجیه مصلحت کنار می گذارد.

تجربیات مختلف نشان داده این آفت، آفت بسیار بسیار مبتلابهی است، از این رو حزب مطلوب، حزبی است که فعالیتش معطوف به سهیم شدن در قدرت سیاسی نباشد.

حزب مطلوب، “بر” قدرت است، نه “در” قدرت. کار اصلی و بلکه تنها کار او، نقد و آگاه سازی و اعتراض و تشویق به صورت مداوم و به بیان دینی، “امر به معروف” و “نهی از منکر” است.

ورود نفوذی ها

یکی از آفاتی که یک حزب را تهدید می کند ورود نفوذیها به آن و ایجاد چند دستگی در آن یا به بیراهه بردن آن است.

در این مورد می توان گفت تفاوت نظرها در حزب، طبیعی است، به همین دلیل کلیه تصمیمات در یک حزب مطلوب با رایگیری در مجمع عمومی یا شورای مرکزی منتخب مجمع عمومی صورت می بندند. راه جلوگیری از ورود نفوذیها نیز، صبور بودن در عضوگیری و هول نبودن و ولع نداشتن در بالا بردن سریع آمار اعضا است. مثلا هر عضو جدیدی با معرفی و مسئولیت چند عضو قدیمی می تواند عضو شود و علاوه بر خود عضو، معرفهای او نیز مسئول رفتارهای غلط او خواهند بود و در این مورد بازخواست و توبیخ خواهند شد.

چرا حزب؟

با رفع آسیبهای غیرذاتی که در قسمتهای قبل گفته شد، بهتر است پرسید چرا حزب نه؟

از ضعیف ماندن و ناتوانی آرمانگرایان در بسیج بدنه مردمی و حاضر کردن آنها در صحنه، چه کسانی به جز باندهای قدرت و ثروت خوشحالند و آیا نبود چنین تشکیلاتی، قورت دادن آرمانگرایان را برای باندهای قدرت و ثروت آسان نکرده است؟ چرا فعالیت سیاسی تشکیلاتی عدالتخواهان در ایران، فقط باید محدود به سن ناپختگی و کم پختگی دانشجویی و محدود به صنف دانشجو باشد؟

دوباره تکرار می کنم، وقتی می گوییم حزب، منظور تشکیلاتی است که همزمان:

۱ ذره ای کمک مالی منقول و غیرمنقول از حکومت یا ثروتمندان دریافت نکند و صرفا با حق عضویتهای “یکسان” اعضا اداره شود.

۲ کلیه فرایندهای آن به صورت دموکراتیک صورت بگیرد.

۳ در عضوگیری، وسواس و صبر کافی داشته باشد.

۴ فعالیتهایش معطوف به کسب قدرت سیاسی نباشد بلکه معطوف به نقد قدرت سیاسی باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<