چرخه معیوب

دانشجویان جوان آرمانخواهی که تشکیلاتی مثل بسیج دانشجویی و جنبش عدالتخواه و جامعه اسلامی و… را برای فعالیت سیاسی برمی گزینند و در یک بازه ۴ تا ۶، ۷ ساله (دوره کارشناسی به اضافه دوره کارشناسی ارشد) با این تشکیلات مرتبط هستند، تازه در اواخر این بازه زمانی، کم و بیش دستشان می آید که در مملکت چه خبر است و کی به کیست و به این بلوغ میرسند که بیشتر مراقب باشند تا پیاده نظام و بازیچه باندهای قدرت خارج دانشگاه نشوند. اما درست در این زمان، به جبر زمان، از تشکیلات جدا می شوند و جای خود را به تازه نفسهای دیگری می دهند که آنها هم در زمان پختگی سیاسی شان، باید تشکیلات و فعالیت سیاسی را رها کنند و این چرخه معیوب و البته خوشایند باندهای قدرت، کماکان به حرکت خود ادامه میدهد.
نقص دیگر چرخه مذکور آن است که جوانان آرمانگرای غیر دانشجو، بالکل از حضور در آن محروم هستند. و اصلا چرا فقط جوانان؟ غیر جوانان چه کنند؟
به نظر می آید با استمرار این وضع، زیاد از حد دارد به باندهای قدرت خوش می گذرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<