لطف قیصر به گلادیاتورها

گویا در نبرد میان دو گلادیاتور (که از میان اسیران و بردگان انتخاب می شدند) در روم باستان، وقتی یکی از دو طرف، ضعیف میشد، طرف مقابل، او را نمی کشت بلکه با نگاه به جایگاهی که قیصر در آن نشسته بود منتظر می ماند تا ببیند قیصر در مورد جان طرف ضعیف شده چه حکم می کند.
در این لحظات که گاهی برای بالا بردن حس تعلیق، ممکن بود قدری طولانی شود، این قیصر بود که حافظ جان طرف ضعیف شده محسوب میشد. به طور قطع اگر قیصر نبود و چنین رسمی بر مبارزات گلادیاتوری حاکم نبود، طرف غالب، لحظاتی قبل، طرف ضعیف شده را کشته بود. از آن بالاتر اینکه ممکن بود قیصر لطف کند و به طرف قوی تر اجازه ندهد که طرف ضعیف شده را بکشد که نهایت لطف قیصر به گلادیاتور بود. لطفی که لابد گلادیاتور حفظ شده، بابت آن باید خودش را تا ابد مدیون قیصر می دانست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<