مقابله با مصرف تاریخ

برخی دوستان می دانند که من چقدر با قیاسها و شبیه سازیهای تاریخی در بحثهای سیاسی مخالفم و آنها را پوچ می دانم. بر این نظرم که اگر انسان تلاش کند فکر و وجدانش را از سیطره بزرگان و تاریخ (و البته برخی موانع دیگر که دوست دارم سر فرصت به آنها بپردازم) خارج کند و عقل و فطرت و وجدانش را قاضی کند، بسیاری از ظلمها و مظلومیتها و حسن و قبحها برای او به روشنی آفتاب، آشکار هستند و هیچ احتیاجی به توجیه یا تقبیح عملکرد معاصران با “مصرف” تاریخ که به دروغ “عبرت گیری” خوانده می شود نیست.
یکی از راههای نشان دادن غلط بودن مصرف تاریخ، آوردن نمونه هایی برای نشان دادن دو لبه بودن مصرف تاریخ است. هر دو طرف یک دعوای سیاسی، به اندازه کافی، مصالح و فکت از تاریخ برای توجیه عملکرد خود دارند. پس چه بهتر که این ابزار پوچ، کلا از دعواهای سیاسی و به خصوص از دست کسانی که قدرت سیاسی و امکان ابراز خشونت به شکل (شبه) قانونی را دارند خارج شود.

@armanha_tk

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<