تفکیکی بین وضع موجود با آنچه باید باشد

“یک آگاهی انقلابی، یک کمال سیاسی، در ملّت ایران به توفیق الهی به وجود آمده است که میتوانند تفکیک کنند بین نظام انقلابیِ «امّت و امامت» و بین تشکیلات دیوان‌سالاری؛ [بااینکه] در یک جا انتقاد دارند، امّا از اصل نظامی که به وسیله‌ی انقلاب به وجود آمده است، با همه‌ی وجود دفاع کنند. اینکه میگوییم انتقاد داشته باشند، نه‌فقط انتقاد از دولت یا قوّه‌ی قضائیّه یا مجلس؛ نه، ممکن است کسی از شخص این حقیر هم انتقاد داشته باشد. این انتقاد هیچ منافاتی ندارد با ایستادگی پای نظام اسلامی، نظام انقلابی، نظام «امّت و امامت»” (رهبر معظم انقلاب، ۲۹ بهمن ۱۳۹۶)

خوانش حقیر از جملات گهربار بالا این است که کمال سیاسی ملت ایران آنجا است که ملت ایران توانسته اند بین وضع موجود با وضع مطلوب، بین آنچه هست با آنچه که باید باشد تفکیک کنند و به خاطر وضع موجود از وضع مطلوب رویگردان نشوند.
آنچه باید باشد و آنچه مطلوب است، نظام امت و امامتی است که در عمل و نه روی کاغذ یا در حرف، بتوان آن را از تشکیلات دیوان سالاری جدا کرد و جدا دانست. به طور حتم مردم ایران برای رسیدن به چنین ایده آل و مطلوبی فداکاری کرده اند و لعنت به ما اگر با چنین ایده آلی (نظام امت و امامتی که قابل تفکیک از تشکیلات دیوان سالاری است) مخالف باشیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<