انفطار صورت

نویسنده: سیدمرتضی آوینی
ناشر: نشر ساقی
نوبت چاپ: اول
چاپ اول: ۱۳۸۷
تعداد صفحه ها: ۱۰۸
قیمت: ۲۲۰۰ تومان
—-خوب الحمدلله، گوش شیطان کر، بالاخره بعد از شانزده سال از شهادت سیدمرتضی آوینی، چاپ اول «انفطار صورت» هم چاپ شد!
«انفطار صورت»، مجموعه شش مقاله از سیدمرتضی آوینی است که آنها را با نام مستعار «سجاد شکیب» در ماهنامه سوره که سردبیرش بود، منتشر کرده بود. به جز مقاله «نقاشی برای نقاشی» که برای فصلنامه نگاره، نوشته شده است. نمی دانم چرا چاپ این مقاله ها در قالب کتاب، اینقدر به تعویق افتاد.
این طور به نظر می آید که نشر ساقی، کلیه آثار آوینی را در قالب کتاب منتشر کرده است، اما چنین نیست. از ایشان سخنرانی هایی برجای مانده است که اگر موسسه ای خود را متولی نشر آثار ایشان می داند، باید آنها را پیاده و در قالب کتاب منتشر کند. مثلا یادنامه ای در اولین سالگرد شهید آوینی منتشر شده است به نام «همسفر خورشید». این یادنامه، به کوشش علی تاجدینی و توسط مرکز فرهنگی نشر قبله منتشر شده است. در این یادنامه متن پیاده شده دو سه سخنرانی از آوینی وجود دارد که متن این سخنرانی ها را در مجموعه ۱۲ جلدی نشر ساقی نمی بینیم. نمونه دیگر، کتاب «حکومت فرزانگان» است که نشر ساقی حاضر به انتشار آن نشده است و توسط موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی منتشر شده است. آن طور که شنیده ام، بعضی از نزدیکان شهید و همینطور مسئولان نشر ساقی، راضی به انتشار این کتاب نبوده اند! جای این سئوال وجود دارد که مگر شهید آوینی و اندیشه اش، ملک طلق کسی است که کسی حق داشته باشد جلوی نشر برخی از آثار او را با این بهانه که ما از نزدیکان او هستیم بگیرد؟
به نظر می آید در میان دسته ای از اطرافیان و نزدیکان شهید آوینی، تمایلی به ارائه تصویری گزینشی، سلیقه ای و سانسور شده از شهید آوینی، وجود دارد. بیم آن وجود دارد که اگر چنین دیدگاهی بخواهد ادامه پیدا کند، کم کم “توسعه
و مبانی تمدن غرب” یا “حلزونهای خانه به دوش” و… هم تجدید چاپ نشوند تا
مبادا وجهه روشنفکرانه مرتضی آوینی خراب شود و او متهم به ایدئولوژی زدگی
شود و به جایی برسیم که از شهید آوینی، فقط آن مقاله ای منتشر شود که در آن، زندگی شبه روشنفکرانه اش در قبل از انقلاب را شرح داده است! خوب کمی هم در مورد کتاب جدید:
سه مقاله اول در مورد گرافیک و سه مقاله سوم در مورد نقاشی است. یادداشتی ناتمام هم در مورد نقاشی در انتهای کتاب آمده است. از آنجا که در برخی مقالات، چند اثر گرافیکی و نقاشی تحلیل شده اند، تصاویر مورد اشاره به همراه مقالات، چاپ شده اند. متاسفانه این آثار، به صورت سیاه و سفید منتشر شده اند. بسیار مناسب بود که تصاویر به صورت رنگی و در ابعادی بزرگتر منتشر می شدند. ضمن اینکه در مقاله «زبان گرافیک و سمبل هایش»، به پوستری مربوط به دومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی اشاره شده است که اصلا تصویر آن را در کتاب نمی بینیم.
از آنجا که شیداوار آوینی را دوست دارم، به خودم اجازه نمی دهم که در مورد محتوای مقالات نظر بدهم. (همینی که هست!) ولی مطالعه مقاله «جنگ در آینه مصفای نقاشی متعهد» را به همه آن کسانی که تصویر شهید آوینی را در حال کشیدن سیگار، بیشتر از سایر تصاویر او می پسندند، توصیه می کنم.
بهروز افخمی در مراسم سالگردی که امسال برای آوینی برگزار شد، گفت آوینی یک هیدگرین بود. یک عده از کسانی که توی باغ نیستند و فکر می کنند هایدگری بودن، یعنی التقاطی بودن و مخالف قرآن و امام بودن، گفتند آوینی هایدگری نبوده، بلکه اندیشه اش را از قرآن و امام خمینی گرفته است! به اینان نیز توصیه می کنم مقاله «نقاشی برای نقاشی» را بخوانند.

4 دیدگاه در “انفطار صورت

  1. دیدی حالا!! نظرم خیلی انگار برات سوزناک بود برادر. پس کجا رفت اون رویی که داشتی !؟ شهامت انقلابیت کو برادر؟؟ نکنه روشنکرنمای فریب خورده شده ای؟؟!! …اما خداییش خیلی پایه خنده ای :-)

  2. به دوستانی که از این سنخ نظرات دارن بگو:
    هیچ جا هیچ خبری نیست برادر!
    فعلاَ همون ها رو که خوندی بهش عمل کن
    ان شاءالله همه ی دست نویس ها، چرک نویس ها، سخنرانی ها، نامه ها، اس ام اس ها، پیغام های تلفنی،یادداشت های پشت کاغذ سیگار بهمن ۵۷، فحش های ضمن دعوا، گریه های شبانه، سر و صداهای دوران کودکی و … ایشان چاپ شود، ببینیم کی دست از سر “مولف” بر میدارید؟!
    جالبه آقا حامد، بزرگترین فیلسوف دنیا که سقراطه هیچ کار مکتوبی نداره، یکی دیگه از بزرگترین فیلسوفای یونان افلاطونه که تقریباَ قریب به اتفاق کاراش بیان مواضع سقراطه، اونوقت کلی کارشناس فلسفه و تاریخ دارن سعی می کنن بگن آثار افلاطون مواضع افلاطونه یا بیان مواضع سقراط یا شرح مواضع سقراط!!
    به علاوه اینکه همش هم هی نق می زنن که کاش ما بیشتر در مورد سقراط می دونستیم…
    امیدوارم چیزی که می خوان با انتشار “فوق کامل” (به اصطلاح) آثار آوینی بهش دست پیدا کنن از این جنس نباشه که به نظرم اگه باشه هرچی سعی کنن کمتر بهره می برن…
    در این زمینه بد نیست اگه دوست داشتی مقاله معروفه “مولف چیست؟” فوکو رو هم بخونی!
    این چیزایی که این آقایان دنبالشن (که ببینن بلاخره آوینی روشنفکر بوده یا حزب اللهی، دقیقاً کی سیگار رو ترک کرده، کی به خاطر دوست بودن با خانومش قبل از ازدواج استغفار کرده یا اینکه دقیقاً کی تحول فکری توش رخ داده، آیا از نوشته های قبل از انقلابش که گفته بود سوزونده چیزی باقی مونده، رابطه اش با خانواده اش چه طور بوده و …) هیچوقت جواب نمیگیره… اندیشه های بزرگ آدم های بزرگ به این سادگی ها به چنگ آدم های کوچیک نمی افته چه برسه به نفسانیاتشون! ما فقط با توجه به این مسائل فضا رو آشفته می کنیم…

  3. سلام
    “از آنجا که شیداوار آوینی را دوست دارم، به خودم اجازه نمی دهم که در مورد محتوای مقالات نظر بدهم.”!
    تو دوره زمونه ای که هر ننه قمری به خودش اجازه می ده در باره ی هر موضوعی نظر بده بد نبود حضرت عالی هم حد اقل نظر یا بهتر بگم برداشت خودت رو از محتوای کتاب می نوشتی.
    بنویس. خجالت نکش!!
    حق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<