یهودیان مخفی همه جا هستند (ویرایش دوم + تصویر)

با حاشیه هایی طولانی تر از متن

«در بزرگداشت دهمین سالگرد رحلت امام خمینی رضوان ا… تعالی علیه، آرم این بزرگداشت، شبیه چراغدان هفت شعله یهود طراحی شده بود. این را فریاد کردیم و به چندین نفر از مسئولین و هنرمندان گفتیم. همه فهمیدند اما کاری نکردند و چندی پیش شنیدم که طراح این آرم به اسرائیل گریخته است و از آنجا تماس گرفته و به ساده لوحی ما خندیده است.»

منبع: فرج الله سلحشور

ــــ

پ.ن۱: تو را به خدا کسی نیاید در جواب این بنده خدا، نقد فیلم حضرت یوسف را بگذارد که هیچ ربطی به مطلب ندارد.
پ.ن۲: نه اینکه انتقادی به سریال حضرت یوسف وارد نباشد. نه. می گویم انتقاد به این سریال، ربطی به جملات بالا ندارد. وگرنه من خودم انتقادهایی جدی به این سریال دارم. از طرف دیگر، چون خودم در زمینه سینما دستی از دور بر آتش دارم، می دانم آقای سلحشور چقدر برای این فیلم زحمت کشیده است و انتقادهای شکمی به آن، چقدر برای کارگردان فیلم ناراحت کننده و خسته کننده است.
با امکانات سینمای ایران، شاید تنها کمی بهتر از اینکه آقای سلحشور کار کرده است، می شد کار کرد. ضمن اینکه سوژه انتخاب شده هم، سوژه حساسی بود. وقتی یک شخصیت به عنوان زیباترین مرد تاریخ در اذهان معروف باشد و از طرف دیگر زیبایی، امری نسبی و سلیقه ای باشد، معلوم است که سینمایی کردن چنین شخصیتی نمی تواند بسیاری از مخاطبان را راضی کند. هر آدمی، تصویری منحصر به خودش از «زیباترین» مرد تاریخ در ذهن دارد. چنین سوژه ای، پیشاپیش تقریبا شکست خورده است.
شاید با امکانات سینمای ایران، بهتر باشد فیلمسازان سینمای ایران اصلا سراغ چنین پروژه هایی نروند. مگر اینکه مسئولان واقعا به این نتیجه برسند که سرمایه گذاری در سینما و فیلمسازی احتیاج به تحول اساسی دارد.
به گفته آقای سلحشور، این سریال با شش میلیارد و دویست میلیون تومان هزینه ساخته شده است. هزینه ای که به چشم بعضی از دوستان، بسیار هنگفت آمده است. این مبلغ، چیزی معادل ۷ میلیون دلار است. ۷ میلیون دلار در سینمای آمریکا، هزینه یک فیلم سینمایی کاملا کم هزینه و بسیار کم خرج است. آقای سلحشور با هزینه یک فیلم سینمایی بسیار کم خرج در هالیوود، سریالی ساخته است که طول زمانی اش به اندازه ۲۰ فیلم سینمایی است. آن هم در شرایطی که می دانیم پرخرج ترین پروژه های سینمایی و تلویزیونی، پروژه های تاریخی هستند. آیا بیشتر از این می توان توقع داشت؟ من که می گویم آقای سلحشور با این هزینه، شاهکار هم کرده است.
پ.ن۳ (مورخ ۲۴ مهر ۱۳۸۷): لوگوی دهمین سالگرد رحلت امام را که در ویرایش اول این یادداشت موجود نبود، به متن اضافه کردم. البته یافتن شباهت این لوگو با شمعدان هفت شاخه یهودیان (منورا) احتیاج به کمی دقت دارد. اما از آنجا که این علامت نه برای هفتمین سالگرد رحلت امام تهیه شده است که هفت شاخه بودنش قابل توجیه باشد و نه به علامتهای متداول مذهبی که از شکل دست انسان گرفته شده اند اشاره دارد، چرا که دست انسان پنج انگشت دارد، نه هفت انگشت، این شباهت قابل تامل است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<