چند خطی از یک کتاب

والتر کافمن درباره نمایشنامه نویسان مدرن چنین می گوید: «اینان به ندرت حاضرند چند خط بنویسند تا افکار و خاطرات ما را تسخیر کنند. آنها از تمسخر می ترسند و در پناه انبوهی از کلمات کوچک پنهان می شوند. هر روز تعدا بیشتری از نویسنده ها اعلام می کنند که کلمات یارای تحمل معنی مورد نظر آنها را ندارند… بعد از عقب نشینی از شعر(۱)، نوبت رها کردن نثر خواهد بود و آخر کار تاریکی است و سکوت.»(۲)

پی نوشت:
۱- به نظر نویسنده وبلاگ، در اینجا واژه «نظم» مناسب تر از «شعر» است.
۲- مقاله «انتروپی و مرگ تراژدی»، نوشته جورج کورمن، ترجمه اسدالله امرایی، مندرج در کتاب «تراژدی» (مجموعه مقالات)، انتشارات سروش، صفحه ۱۲۱ 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<