فراعنه زمان

با صحیفه سجادیه-۱

برخی از ما ممکن است بپنداریم تشبیهاتی همچون تشبیهِ جباران و مستکبران روزگار به «فراعنه»، امری معاصر است و در ادبیات سیاسی قدما، چنین تشبیهاتی نبوده است. از معاصران، شخصیتی همچون مرحوم دکتر «علی شریعتی»، نمونه بارز چنین شبیه سازیهایی است و به طور مکرر در سخنرانی های او از «فرعون» ها، «قارون» ها، «بلعم باعورا»ها، «سامری ها» و… یاد می شود. نمونه دیگر، لقب دادن سران رژیم صهیونیستی به «شمر» و «یزید» زمان توسط شهید «مرتضی مطهری» در سخنرانی معروف ضدصهیونیستی ایشان است. اما به عکس چنین پنداری، این تشبیهات در ادبیات شیعی و دینی ما، سابقه ای دیرینه دارند.
راوی «صحیفه سجادیه» در مقدمه اش بر این صحیفه، پس از روایتِ ماجرای شأن نزول آیه ۶۰ سوره مبارکه اسراء در مورد «شجره ملعونه» (که پس از رویای رسول الله(ص) که جست و خیز بوزینه وار مردانی بر منبرشان را دیده بودند نازل شد) از قول امام صادق(ع) چنین نقل می کند:
«… پیامبر(ص) فرمود:
– ای جبرئیل! آیا اینان در دوره من و زمان من خواهند بود؟
گفت: نه، اما آسیاب اسلام از آغاز هجرت تو می گردد و بدین منوال ده سال می گردد [منظور تا زمان وفات پیامبر است]، سپس سر سی و پنج سال از هجرت تو، دوباره به درستی می گردد و بدین منوال پنج سال درنگ دارد. [منظور، دوران خلافت امیرالمومنین امام علی(ع) است] آن گاه، ناگزیر آسیابی گمراه خواهد شد که بر محور خود ایستاده است. سپس پادشاهی فرعون هاست. ثمّ مُلک الفراعنه. [منظور، بنی امیه است.] (ترجمه «علی موسوی گرمارودی» از صحیفه سجادیه، انتشارات هرمس، صفحه ۲۷، با اندکی تغییر)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<