درس های سی سالگی-۱

بیشتر آنها که فکر می کنیم آدمهای بسیار خوبی هستند، فقط کمی از حد معمول خوبترند و بیشتر آنها که فکر می کنیم آدمهای بسیار پلیدی هستند، فقط کمی از حد معمول بدترند.

5 دیدگاه در “درس های سی سالگی-۱

  1. پس با این حساب، “ریگی” ، “بن‌لادن” ، “صدّام” ، “حسین اردنی” ، “ملک فهد” ، “چنگیز مغول” ، “اسکندر مقدونی” ، “ملک عبدالله” و خیلی‌ از متوحشین دیگر را که بنده تا امروز گمان می‌بردم خیلی پلیدند فقط کمی بدند!!


    اگر دقت کنید می بینید من گفته ام «بیشتر» افرادی که آنها را خیلی پلید می دانیم، نه «همه» آنها.

  2. مرگ‌آگاهی و دنیای مردگان
    از آن زمان که بشر (غربی) رابطه خویش را با «آسمان» بالای سر خویش قطع کرد تنها به آن‌چه اندیشید رفاه و لذت در «زندگی» بود. و «مرگ» کابوسی بود که او گرچه –هنوزم که هنوز است- دن‌کیشوت‌وار به سمت او هجوم می‌برد، لیکن «حقیقت» محتومی است که روزی گذرش به او خواهد افتاد و «قبرستان» جایی است که روزی در آن دفن خواهد شد. و این پایان داستان است. تلخ یا شیرین!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<