سپهر

امروز دلم هوای «ابوالفضل سپهر» را کرده است. خوشبختانه توفیق داشتم و در زمان حیات دنیایی او، در چندین مجلس شعرخوانی اش حضور داشتم. شعرخوانیهای پرحسی که حاضران در مجلس را بی اختیار به هق هقِ گریه می انداخت.
شاید عجیب و از نظر بعضیها قابل سرزنش باشد، ولی وقتی سپهر در شهریور ۱۳۸۳ در حالیکه فقط ۳۱ سال سن داشت در گذشت، تا مدتها با گوش دادن به ترانه «آخرین نامه» با صدای «سیاوش قمیشی» برای او گریه می کردم. برای شنیدن ترانه، پلی کنید:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


(لینک دانلود برای آنها که نمی توانند ترانه را بشنوند: +)

هنوز هم هر وقت به این ترانه گوش می دهم، اولین کسی که به ذهنم می آید سپهر است. روحش شاد و با آقایش حسین(ع) محشور باد:

خوابیدی بدون لالایی و قصه
بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی
توی خواب گُلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه
جای سیلیای باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی
یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتیو آدمکا رو جا گذاشتی
قانون جنگلو زیر پا گذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی
تو تو جنگل نمی تونستی بمونی

دلتو بردی با خود به جای دیگه
اونجا که خدا برات لالایی میگه

میدونم می بینمت یه روز دوباره
توی دنیایی که آدمک نداره

1 دیدگاه در “سپهر

  1. جالب بود اصلا نمیدونستم و فکر هم نمیکردم که سراینده این ترانه سپهر یعنی یه بسیجی باشه… حس خیلی قوی به آدم میده. خداییش آهنگ قشنگیم روش گذاشتن.
    خدا رحمتش کنه..
    مرسی


    سلام
    اشتباه متوجه شدید شاید هم حرف من مبهم بوده است. سراینده این ترانه سپهر نیست. بنده عرض کردم وقتی این ترانه را می شنوم یاد سپهر می افتم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<