ایران تحریم نفتی نیست

به بهانه گزارش مسکوت مانده روزنامه گاردین از بُزخری نفت ایران توسط کمپانی صهیونیستی شل

«جان پرکینز»، اقتصاددان آمریکایی، پس از سالها ایفای نقش به عنوان یک مستشار اقتصادی که در خدمت نظام سرمایه داری آمریکا بوده است، چند سال پیش دچار عذاب وجدان شد و ضمن استعفا از کارش، کتابی نوشت به نام «اعترافات یک جنایتکار اقتصادی». از روده درازیهای پرکینز در مورد زندگی شخصی اش که بگذریم، کتاب او، کتابی خواندنی است که دوست داشتم فرصتی پیش می آمد تا بیشتر به آن بپردازم. اما نکته ای که باعث شد از این کتاب یاد کنم، اشاراتی است که نویسنده اش به پیوند شرکت نفتی «شِل» و دولت ایالات متحده آمریکا(!) کرده است. با خواندن کتابِ پرکینز متوجه می شویم که وظیفه محافظت از تاسیسات کمپانی به اصطلاح انگلیسی- هلندیِ شل، در برخی کشورهای جهان سوم، رسما و علنا با ارتش آمریکا است! مثلا در صفحه ۲۱۶ از ترجمه فارسی کتاب چنین می خوانیم:

«… پرسنل نظامی ایالات متحده آمریکا که در پایگاه ارتش آمریکا در “شرکت نفت شل”(!!!) (در اکوادور) مستقر بودند از طریق این بیسیم ها و به وسیله ایستگاه های مخابراتی بسیار پیچیده، با میسیونرهای “کلیسای انجیلی” ارتباط برقرار می کردند.» (پرکینز، جان، «اعترافات یک جنایتکار اقتصادی»، ترجمه مهرداد شهابی و میرمحمود نبوی، نشر اختران، صفحه ۲۱۶)

بنیانگذار شرکت نفتی شل، خاندان یهودی روچیلد هستند. همانها که داستایوسکی در رمان «ابله»، به حق آنها را شاه یهود نامیده است. رجوع به سابقه خاندانهایی همچون «راکفلر» و «مورگان» که بسیاری از نویسندگان حوزه اقتصاد سیاسی، آنها را سلاطین بی تاج و تخت آمریکا می دانند نشان می دهد که این خاندانها در حقیقت، مباشران و حافظان منافع روچیلدهای اروپا در ایالات متحده هستند. از پیوند این خاندان با رژیم صهیونیستی هم به اندازه مثنوی هفتاد من کاغذ می توان نوشت. از اینکه اعلامیه معروفِ دولت بریتانیا در مورد موافقت این دولت با تشکیل رژیم صهیونیستی در فلسطین، معروف به «اعلامیه بالفور»، خطاب به یکی از روچیلدها است تا اینکه «ادموند روچیلد»، «پدر ارض اسرائیل» لقب گرفته است و …

سالها است که دولت آمریکا، کم و بیش و به انحاء مختلف، شرکتهای نفتی آمریکایی و غیرآمریکایی را که در ایران سرمایه گذاری می کنند با محدودیت، جریمه و مجازات روبه رو می کند. اما دولت آمریکا از سال ۱۳۷۹ که پای شرکت شل دوباره به ایران باز شده است تا امروز، در مورد این کمپانی که اتفاقا سرمایه گذاریهای عظیمی هم نسبت به دیگر شرکتها در ایران دارد تنها به محکومیت لفظی و تهدیدهای تو خالی اکتفا کرده است.

از کنار هم گذاشتن این دو واقعیت چه نتیجه ای می شود گرفت: ۱- ارتش امریکا، محافظ شرکت شل در برخی کشورهای جهان سوم است. ۲- آمریکا بر خلاف سایر کمپانی های نفتی، شرکت شل را به دلیل حضور در ایران، مجازات نکرده است.

نتیجه ای که من می گیرم این است: آمریکا در حقیقت ایران را تحریم نفتی نکرده است، بلکه به نفع شل، رقبای این کمپانی را از میدان ایران به در کرده است. شرکت شل هم ضمن یکه تازی در ایران، می تواند با این بهانه که تحریم نفتی آمریکا را می شکند، از ایران اخاذی کند و نفت ایران را ارزانتر بخرد.

اما جالب اینجاست که مهدی نصیری، مدیرمسئول هفته نامه «صبح» در سال ۱۳۷۹، ویژه نامه ای در مورد صنعت نفت ایران منتشر کرد و در آن به ما نشان داد عملیاتی که ما در قرارداد با شرکتهای نفتی خارجی از آنها توقع داریم، در عمل توسط شرکتهای نفتی ایرانی انجام می شود! به این صورت که شرکتهای نفتی خارجی، پس از قرارداد با دولت ایران، تنها کاری که می کنند امضای قرارداد تازه با شرکتهای نفتی ایرانی است تا تعهدات آنها را در قبال جمهوری اسلامی انجام دهند. یعنی اینکه ما هیچ نیازی به این شرکتهای خارجی نداریم و شرکتهای وطنی، خودشان از پس کار برمی آیند. یعنی اینکه این وسط، شرکتهای خارجی فقط دارند دلالی می کنند و سود شیرین می برند، بدون اینکه تکنولوژی خاصی به کشور وارد کنند. یعنی اینکه بعد از ده سال، وقتی هنوز قراردادهای جدیدی با شل بسته می شود، مافیای نفتی واقعا وجود دارد. یعنی اینکه نفت کشور من، به ثمن بخس و بدون هیچ توجیهی، در شکم قصابان جِنین و قانا و فلوجه ریخته می شود.

آیا روزی خواهد رسید که دانشجویان عدالتخواه، همانطور که جلوی حیف و میل هزاران میلیارد تومان دارایی کشور را در دانشگاه آزاد گرفتند، شرکت صهیونیستی شل را هم وادار به ترک ایران کنند؟
شل! گورت را از ایران گم کن!

لینک مرتبط: شل! گورت را از ایران گم کن!

9 دیدگاه در “ایران تحریم نفتی نیست

  1. سلام مطلبی که می خواهم بگویم با این پست بی ربط است البته ولی به هر حال جالب بود برای خودم و با توجه به اینکه شما هم اهل سینما هستید بد نیست مطرح کنم:
    از فرمایشات معمار کبیر انقلاب:
    باید کسانى که فیلمسازند، باید معلوم بشود که اینها چکاره اند. چه جورى بوده اند، وضع روحى شان، وضع زندگى شان، وضع معاشرتشان، قبلا چه جورى بوده است آیا تحول حاصل شده برایش، تحول روحى، یا اینکه باز همان ته مانده سفره شان هست و قلبهاى شان. گاهى وقتها فیلم را خوب، بسیاریها متوجه نمى‏شوند چى است، لکن محتوایش روى هم رفته انسان یک وقت مى‏بیند که یا طرف چپ است‏یا طرف راست است‏یا رو به فساد است. (۱۶/۵/۶۱)

  2. سلام.در آرشیو وبلاگتان به بحث مربوط به مطبوعات حد فاصل سال ها ۶۸ تا ۷۸ بر خوردم.می خواهم بدانم که سلام واقعا مال چه کسی بود و چه طور شد که نامه سعید امامی به دری نجف آبادی سر از آن در آورد؟ اگر کمکم کنید سپاسگزارم.


    سلام
    مدیر مسئول «سلام»، موسوی خوئینی ها بود. اینکه نامه سعید امامی چطور از روزنامه سلام سر در آورد را نمی دانم، اما خیلی ها این قضیه را قرینه ای به نفوذ فراگیر چپها در وزارت اطلاعات می دانند.

  3. خب فیلم های تجمعات دیروز دانشجویان سبز رو در سراسر کشور دیدی؟
    نکنه زاهدان و بهبهان و اراک و رشت و همدان و …………… هم جز تهران شمالی و بخش های مرفه نشین چند شهر بزرگ هستن؟؟؟
    دیدی که فتنه هنوز هم پابرجاست؟؟؟!


    ۱- این دانشجویان چه درصدی از جمعیت چند میلیونی دانشجویان کشور را تشکیل می دادند؟
    ۲- من نافذ بودن نسبی جنبش سبز را در بین دانشجویان، نسبت به بدنه مردم منکر نیستم. می تونی تو فهرست موضوعی وبلاگ، بخش «میرحسین موسوی و جنبش سبز» اشاراتی در این مورد ببینی.
    ۳- مطمئن هستم اگر یک بررسی آماری صورت بگیرد، روشن خواهد شد که بیشتر دانشجویان شرکت کننده در این تجمعات پراکنده و کم جمعیت، نه دانشجویان بومی آن مناطق که دانشجویانی هستند که از مناطقی مثل تهران و شیراز و … در این دانشگاهها تحصیل می کنند.
    ۴- متاسفانه یا خوشبختانه، دانشجویان مثل ۳۰، ۴۰ سال پیش، مرجعیتی برای مردم ندارند. یک دلیلش می تواند بالا رفتن آمار دانشجویان باشد. دیگر مثل ۴۰ سال پیش، دانشجو شدن کار شاق و شاهکاری نیست. مردمِ امروز به دانشجو، مثل بچه دبیرستانیهای ۳۰ سال پیش نگاه می کنند. راستی گفته ای دانشگاه اراک. فیلم استقبال دیروز مردم اراک از احمدی نژاد را دیده ای؟

  4. بازپینگ: شِل! گورت را از ایران گم کن! | آرمانشهر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<