کنترل جمعیت و محرومیت از برکات صله رحم

به طور عموم، به مساله «کنترل جمعیت»، به عنوان مساله ای اقتصادی نگریسته می شود. بیراه نیست که گفته می شود خدای عصر ما «پول» است. وقتی پول و اقتصاد، اصل باشد، محک اصلی برای سنجشِ درست یا غلط یک سیاست، اقتصادی بودن آن است. سیاستی که می تواند ابعادی تربیتی، فرهنگی، اخلاقی، روان شناسانه و اجتماعی داشته باشد به بعد اقتصادی اش تقلیل داده می شود و بر اساسِ صرفه اقتصادی اش در مورد آن تصمیم گیری می شود. مثلا به این نکته توجه نمی شود جامعه ای که بر اساس تک فرزندی و یا دو فرزندی شکل گرفته باشد، پس از گذشت یکی دو نسل، چه تفاوتهای آشکاری از نظر فرهنگی و روانی و تربیتی می تواند با جامعه ای داشته باشد که بر این مبنا شکل نگرفته است. در این یادداشت کوتاه، مخاطبم کسانی هستند که دین و قول معصومان(ع) برایشان مبنا است و می خواهم بر این مبنا به یکی از مضرات تک فرزندی یا دو فرزندی اشاره کنم.

***
یکی از اعمالی که در دین اسلام و سایر ادیان مورد تاکید قرار گرفته است و آثار و برکات مهمی برای آن برشمرده شده است، «صله رحم» و ارتباط و رفت و آمد با خویشاوندان است. «وسعت رزق و روزی»، «طولانی شدن عمر»، «پاک شدن گناهان»، «بهشتی شدن»، «حفظ شدن زندگی از پریشانی»، «راحت شدن مرگ» و … برخی از آثار صله رحم در احادیثِ نقل شده از پیشوایان اسلام است. شاید والدین بتوانند اصلی ترین مصداق «رحم» محسوب شوند اما در همین احادیث، شواهد و قراینی وجود دارند که نشان می دهد «والدین» و «نیکی به آنها»، امری جدای از «صله رحم» است. مثلا:

از امام صادق(ع) نقل است که: «هر که دوست دارد خدا سختی های جان کندن را بر او آسان کند، صله رحم کند و به پدر و مادرش نیکی کند. در این صورت خدا جان کندن را بر او آسان کند و در زندگی دچار پریشانی و فقر نشود.» (امالی شیخ صدوق، ترجمه کمره ای، صفحه ۳۸۹)

یا از امام رضا(ع) نقل است که: «خدای عز و جل به سه چیز همراه سه امر دیگر فرمان داده: امر کرده به نماز و زکات پس هر که نماز کند و زکات ندهد نمازش پذیرفته نمی شود، امر کرده به شکر خودش به همراه شکر والدین (در سوره لقمان، آیه ۱۴) پس هر که شکر والدین نکند شکر خدا را نکرده و امر کرده به تقوا و صله رحم (در سوره نساء، آیه ۱) و هر که صله رحم نکند، تقوا ندارد.» (بحارالانوار، جلد ۱۶)

پس اولا، صله رحم امری مورد تاکید و پر خیر و برکت در دین ماست، ثانیا نیکی به والدین، نمی تواند مصداق تمام و کمالِ صله رحم باشد.

از سوی دیگر، در اطرافِ خود، نمونه های فراوان و رو به ازدیادی از زوجهای جوان را می بینیم که از شعار «دو بچه کافی است» هم عبور کرده اند و به تک فرزندی اکتفا کرده اند. فراگیر شدنِ تمایل به «تک فرزندی» و ادامه این روند در دراز مدت، چه جامعه ای به وجود خواهد آورد؟

در جامعه ای که تک فرزندی رویه شده باشد، بعد از یکی دو نسل، با آحادی رو به رو هستیم که به جز پدر و مادر و پدر بزرگ و مادربزرگ، هیچ خویشاوندی ندارند. نه برادر، نه خواهر، نه عمو، نه عموزاده ها، نه خاله، نه خاله زاده ها، نه عمه، نه عمه زاده ها، نه دایی و نه دایی زاده ها. پدر و مادر و والدین آنها هم خویشاوندانی هستند که به طور عموم در دوره میان سالی و پیری خود، از وجودشان محروم خواهیم بود. به عبارت دیگر جامعه مبتنی بر تک فرزندی، جامعه ای است بدون رحِم؛ جامعه ای که اساسا خویشاوندی و رحم در آن وجود و مصداقی ندارد که بخواهد از برکات صله رحم، منتفع باشد.

اگر جامعه مبتنی بر تک فرزندی، به طور کامل خود را از برکاتِ صله رحم محروم کرده است، جامعه مبتنی بر شعار «دو بچه کافی است» هم تا حد زیادی خود را از داشتن «رحِم» و برکات صله رحم محروم کرده است. در چنین جامعه ای، عموم افراد یا از برادر و یا از خواهر محرومند و از چهار قوم و خویشِ اصلی، یعنی خاله، دایی، عمه و عمو، تنها یکی از آنها را دارند. پس جامعه تک فرزند، جامعه ای است که رحم در آن نابود شده است و جامعه دو فرزندی، جامعه ای است که رحم را محدود و ضعیف کرده است و به همان نسبت خود را از برکات صله رحم، محروم کرده است.

البته در جامعه ای مثل ایران، کنترل جمعیت، خطرات دیگری هم می تواند داشته باشد که اگر فرصتی فراهم بود ان شاءالله به آن خواهم پرداخت.

پی نوشت: بزرگواری توجه داده اند به تفاوتِ حال و هوای حاکم بر این دو دسته عکس که به نظرم تفاوت جالبی است:
لینک اول

لینک دوم

27 دیدگاه در “کنترل جمعیت و محرومیت از برکات صله رحم

  1. سلام دوست خوبم
    وبلاگ خوبی داشتید . اگر مایل به تبال لینکی بیا فقط با دو کلیک اتوماتیک لینکت ثبت می شه
    ممنون که پیامم رو خوندی و بها دادی

  2. خب البته این جنبه مخالفت با تک فرزندی عملا بعد از سخن صریح رهبری حل شد
    اون آدمایی که این صحبت احمدی نژاد رو به تمسخر میگرفتن یا به اصلاح(!) ولایتمدار بودن یا از قشر مخالف ولایت
    اون قشر اول که با احادیث می خواهید قانعشون کنید بعد صحبت رهبری علی الظاهر قانع شدند
    و الان گروه مخالف ولایت و شکم پرست موندن که هنوز هم این نظریه رو مسخره می کنن

  3. به نکته مغفولی اشاره کردید که فکر نمیکنم این نکته به فکر کس دیگری هم رسیده باشد.

    من تعجب میکنم با وجود اینهمه روایاتی که تاکید بر داشتن اولاد زیاد در آن دیده میشود، چطور آقایان مسلمان! از دلشان آمد که شعار “دو بچه کافیست” را رواج دهند.

    و نکته جالبتر آنکه گویا این شعار غیر اسلامی وحی منزل بود و احدی (جز احمدینژاد) جرات مخالفت با آنرا نداشت!

  4. واقعا هیچ کس مثل احمدی نژاد نتونسته چهره نفاق را تا این حد آشکار کنه! دیگه ظاهرا زدن به سیم آخر و خودشون هم متوجه نیستن رفتار تناقض آمیز و مسخره شونو. بازم یاد این صحبت های یکسال پیش احمدی نژاد در جلسه هیئت دولت افتادم : “کسانی متاسفانه فکر می‌کنند ولایت فقیه هم ابزاری برای تنظیم معادلات سیاسی و بگومگوهای بین طوایف و قبیله‌ها و دسته‌ها و گروه‌هاست که از آن استفاده کنند و این طرفی و آن طرفی بچسبانند”
    در مورد لینک هایی هم که گذاشته اید فقط یک چیز را می توانم بگویم و البته فقط خداوند به دلها آگاه است. اینکه کسانی بخواهند شیوه حکومت داری اسلامی را که احمدی نژاد بار دیگر با مردمی بودن و عشق ورزیدن به مردم آن را احیا کرد دنبال کنند بسیار زیباست اما آنچه مهم تر است این است که این احساس به مردم در قلب انسان باشد و گرنه درد و رنج مردم را به دوش کشیدن از عهده هر کسی بر نمیاید.

  5. مخالفان افزایش جمعیت معتقدند که چون امکانات کره زمین محدود است، پس در صورت زیاد بودن جمعیت سهم افراد کم میشود.

    اما با مرور وضعیت ۱۰۰ سال اخیر در می یابیم که در عمل هر چقدر جمعیت زیاد شده، چند برابرِ رشد جمعیت، مواد غذایی و امکانات بهداشتی و آموزشی افزایش یافته!

    ========
    امکاناتی که در اختیار جمعیت ۷۵ میلیونی الآن است، با امکاناتی که جمعیت ۱۰ میلیونی ۱۰۰ سال پیش داشتند قابل قیاس نیست!

  6. با سلام

    من میدانم باید چقدر از جسم و جان زن به پای خانه داری و بزرگ کردن بچه ریخته شود, بخصوص اگر زن در بیرون از خانه هم کار کند, چه در اداره باشد چه در مزرعه و شالیزار و پشت کارگاه فرشبافی و ترمه بافی و… دسترسی به منابع مالی هم بجای خود. ولی آیا وجود همه این رنجها–همانگونه که نویسنده محترم فرمودند–باید به محکوم کردن بچه به انزوا و محرومیت از نشاط زندگی با خواهر و برادر باشد؟ آیا زندگی در جامعه کوچک خانواده مقدمه زندگی در جامعه بزرگ نیست؟ بچشم خودم دیده ام تک بچه های خانواده هائیرا که با آغاز مهد کودک و دبستان تعادل روانی خود را از دست داده اند. چون تا آن موقع بچه دیگری به آنها نگفته بود–مثلاُ–یک کم آنورتر بشین. اما مساُله مهم دیگری هم هست. میگویند عدد قدرت است و این درست است. تصور کنیم در جنگ عراق و ایران تنها ارتش به مقابله فرستاده میشد. آیا نتیجه جنگ یکی میشد؟ عده ای استدلال میکنند که در مقابل بمب و بمب اتمی عدد چیزی نیست. در جواب اینها باید گفت اولاُ بقول رئیس جمهور دارندگان بمب اتمی جراُت استفاده از آن را ندارند چون میدانند باعث زوال خودشان نیز میشود. اما بمب غیر اتمی, آیا این بمبها کشورهای کم جمعیت را زودتر نابود میکند یا پر جمعیت را؟ و البته قدرت دفاع هوائی بجای خود. نخبگان آمریکای لاتین دائماُ اهمیت عدد را گوشزد میکنند. نتیجه اینکه نه تنها لاتینو ها صدایشان تا حد زیادی–دستکم در مسائل اجتماعی–رساتر شده است, کشورهای نقلی آمریکای (نقلی از لحاظ جمعیت) دارند به غولهائی تبدیل میشوند که همه آنها را نمیتوان کشت. ممکن است کسانی فساد بعضی از سران این کشورها را به رخ من بکشند. ولی آیا مفسدین در کنترل ملتی کوچک موفقترند یا بزرگ؟ آیا صدای مثلاُ سه میلیون را راحتتر میتوان خفه کرد یا بیست میلیون را؟ مساُله به اصطلاح انفجار جمعیت و ته کسیدن منابع غذائی که عده ای به آن چسبیده اند باشد تا وقتی دیگر.

  7. به نظرم داریم اشتباه به قضیه نگاه می کنیم. صله رحم خودمانی اش یعنی ارتباط با فک و فامیل ها که امری “واجب” است. خب کسی که از دار دنیا فقط پدر و مادر دارد و کسی که کلی دایی و عمه و… دور و ورش هست جفت شان به این واجب عمل می کنند . حالا چرا یکی باید از برکات بیشتری نسبت به دیگری برخوردار باشد؟!
    مثال گویایی نیست اما چیز بهتری به ذهنم نرسید . مثل دو نفر که در یک روز نمازهای یومیه شان را می خوانند اما یکی نمازهای قضا شده اش هم می خواند. حالا دومی چون بیشتر از اولی نماز خوانده بیشتر هم ثواب برده ؟ جفت شان به واجب عمل کرده اند.

    با طرح افزایش جمعیت هم مخالفم و به نظرم مبنای دینی ندارد.آیه از قرآن که به آن استناد می کنند هیچ دلالتی به تشویق به بیشتر فرزند داشتن نمی کند.بیشتر ملاحظات سیاسی و حفظ قدرت و… است. حالا چه از سوی رهبر چه احمدی نژاد

  8. مطلب ضعیفی بود. چون تعداد زیاد بچه لزوماً نمی تواند تضمین کننده “صله رحم” در جامعه ی مدرنیته ی کنونی باشد. الان بیش از هر چیز، بنیان خانواده ها نیاز به کنترل دارد. بنیان خانواده در معرض آسیب و تزلزل جدی قرار دارد و همین چند بچه ای هم که در خانواده های متلاشی به دنیا میآیند، دچار بزه های مختلف اجتماعی یا در بهترین حالت دچار مشکلات شخصیتی و اختلالات روحی و روانی می شوند. چه بسیار زنانی که پس از رسیدن به بن بست در زندگی شان، عزادارِ بزرگ کردن بچه هایشان بدون یک پدر یا سرپرست درست و حسابی شده اند. مادرانی که وقتی در مسیر سخت زندگی تنها می مانند، به خاطر بچه دار شدن مدام به خود لعنت می فرستند. زنانی که به خاطر داشتن یک بچه مجبور شده اند تن به زندگی نکبت بار با مردی بدهند که تنها نسبتش با آن زن، یک نسبت شناسنامه ایست و هیچ خاصیت دیگری ندارد. یعنی یک زن همیشه برای بچه دار شدن، ترس دارد. واهمه دارد. می ترسد از آینده ی بچه ای که قرار است پا به یک دنیای کثیف بگذارد. می ترسد از پا گذاشتن در راهی که هیچ تضمینی برای پیمودن سالم و بی خطر آن نیست. می ترسد از نااهلیِ شریک زندگی اش. می ترسد از هزاران خطری که زندگی او و بچه ی او را تهدید می کند. می ترسد از نیش و کنایه های دیگران به وقت جدایی، “به خاطر بچه ات بساز و زندگی کن!”، “کاش بچه دار نشده بودی” و …
    میترسد از تنها ماندن در مسیر زندگی و سرگردانی با یک یا چند بچه. میترسد از کاری که هیچ حمایتی از آن نمی شود.

    بهتر است به جای پرداختن سطحی به پوسته و ظاهر قضیه، به ریشه و اصل قضیه پرداخته شود.

  9. به جناب کاظمی پیشنهاد اکید میکنم به قرصی نان جو خشک و کوزه ای آب برای ادای امر (واجب) حفظ حیات خودشان اکتفا کنند و از بقیه نعمتهای مستحب! خداوند دوری کنند چون با منطق ایشان چیز بیشتری گیرشان نمی آید و بقای حیاتشان با همان دو گزینه هم قابل دستیابی است!

  10. آقا این بحثه ازدیاد اولاد عالیه!
    یعنی اصلا باید معیار ولایت پذیری و عدالت طلبی باشه!
    ما فتنه گران که تکلیفمان معلوم است. یا یکی یا فوقش دو تا بچه. شما جوانان برومند طرفدار ولایت – که لفظ امام از دهانتان نمی افتد – و دکتر – که اسوه تان است – الان فرصت دارید نشان دهید چند مرده حلاجید! بهانه توزیع ثروت و بی پولی هم نباید در کار باشد چون “خدای شما پول نیست” و روزی فرزندانتان از آسمان می آید.
    ببینم خود شما چه گامی در این راه برمیداری جناب حامد خان!

  11. سلام

    شیدا جان!

    من فکر میکنم شما و جناب حامد دو موضوع متفاوت رو دارید مطرح میکنید و نظرات هر دوی شما هم درست هست و با هم منافاتی نداره!

    من فکر میکنم آقای حامد نخواستن بگن ازدیاد جمعیت لزوما تضمین کننده صله رحم در جامعه است! حداقل من اینو از نوشته شون برداشت نکردم!
    بلکه ایشون یکی از مضرات کنترل جمعیت رو از دید خودشون بررسی کردن و همینطور که در انتهای مطلب اشاره کردن کنترل جمعیت به این شکل، خطرات و مضرات دیگه ای هم داره…

    ایشون خواستن بگن اگه همینطور پیش بره دیگه ارحامی نمیمونه که اگه هم کسی خواست بتونه صله ارحام کنه و گرنه همه ما میدونیم همیشه هستن آدمهایی که با وجود جمعیت خانوادگی و فامیلهای زیاد سال تا سال هم صله ارحام بجا نمیارن!

    شما هم به نظر من به درستی به سست بودن بنیان خانواده در امروز پرداختین و یکی از دلالیل ( و نه همه دلایل) رو آوردن جامعه ایرانی به کنترل جمعیت رو توضیح دادین و اینکه چرا از داشتن بچه های بیشتر استقبال نمی کنن!

    مسلما دلیلی که شما گفتین یکی از دلایل هست ولی همه اون نیست ، این مسئله دلایل دیگه ای هم داره که باید بررسی و ریشه یابی بشه..
    و کاملا جدا از موضوعی هست که آقای حامد بهش پرداختن! در واقع ایشون اصلا به مسئله مورد نظر شما نپرداختن که حالا بخواد بر مبنای اون مطلب ایشون رو قوی یا ضعیف ارزیابی کرد…

  12. سحر جان

    اتفاقا من فکر میکنم که این دو موضوع دقیقا و مستقیما به هم ربط دارند. من احساس می کنم در مورد میزان جمعیت هم مثل خیلی چیزهای دیگر داریم دچار یک نوع شعارزدگی می شویم. مثلا همه می دانیم دروغ بد است و همه فریاد می زنیم دروغگو دشمن خداست، اما در عین حال فضا، فضای دروغگویی است. حال در این فضا، میشود انتظار داشت همه راستش را بگویند؟
    مهمترین رکن تصمیم گیرنده در آوردن بچه، زن است و او اگر احساس آرامش و اعتماد از سوی شریک زندگی اش نکند، نمی تواند نسبت به آوردن چند بچه، خوش بین و دلگرم باشد. وگرنه مهر و عطوفت یک زن چنان است که با یک بچه راضی نمی شود. پس فضا باید فضای مساعد و مناسبی برای این کار باشد، نه اینکه ما مثل هر چیزی بگوییم اینگونه باید باشد. آنگونه نباید باشد. این کار را باید کرد یا نباید کرد.
    پس ما اول باید بیاییم بر روی مسائل بنیادی تر و ریشه ای تر بحث کنیم که الان خیلی کمرنگ شده. واقعا کمرنگ شده.
    بدتر از همه اقدام مجلس است در بررسی کاهش بودجه تنظیم خانواده. یعنی استفاده از شیوه ی قدیمی “اجبار” در رسیدن به هدف مورد نظر که این به هیچ وجه رویکرد درستی نیست.
    ضمن اینکه بنده هم منکر این مسئله نشدم که تعداد کم اولاد، می تواند بر کمرنگ شدن صله ارحام تاثیرگذار باشد. اما چون احساس کردم این نوشته بر پایه ی بررسی این پیامد منفی، قصد دارد تا به افزایش جمعیت تاکید کند، این کامنت را گذاشتم.

  13. سلام

    شیدا جان

    من نگفتم به هم ربطی ندارن!
    گفتم این دو موضوع منافاتی با هم ندارن! و هر دوش میتونه درست باشه که هست!i
    و اینکه شما فقط به یک دلیل پرداختین!
    قبول دارین که عدم استقبال از بچه داشتن تو جامعه امروز دلایلی غیر از اون که شما اشاره کردین داشته باشه یا نه؟!
    هر چند بخوایم نظر شما رو مبنی بر عدم اطمینان و آرامش زن مهمترین دلیل این مسئله بدونیم ولی این نافی مسائل دیگه نیست…
    مثلا میشه اینطور هم مطرح کرد که یکی از دلایل، اتفاقا مسئولیت ناپذیری پدر و مادر و مخصوصا بعضی از خانمها در جامعه امروز هست و اینکه نمیخوان با آمدن بچه یا بچه های بیشتر به راحتی و آسایششون به زعم خودشون لطمه بخوره!
    یعنی بچه رو مزاحم آسایش و راحتی خودشون میدونن!
    و دوس دارن از نظر خودشون بدون مزاحمت!! به تمایلات شخصی و یا احیانا شغلشون بپردازن!

    فکر نمیکنید یکی از دلایل عدم استقبال از فرزند بیشتر این هم باشه مخصوصا در شهرهای بزرگ؟!

    البته این مسئله دلایل دیگه ای هم داره…
    و اصولا پست آقای حامد نخواسته به این موضوع بپردازه و حرفش یه چیز دیگه ست
    گر چه هر دو به هم ربط دارن
    به هر حال در جامعه خیلی چیزا به هم ربط داره بدون اینکه لزوما با هم منافات داشته باشن!

  14. در خصوص بحث کنترل جمعیت و….حرفهای زیادی می شه زد …
    باید بنیادی کار کرد…وقتی که سن ازدواج بالا رفته چه قانون بنویسیم و چه ننویسیم در عمل همان تک فرزندی و نهایت دو فرزندی بر خانواده ها حاکم خواهد بود.
    وقتی هنوز که هنوزه در جامعه فرزندآوری برای زنان شاغل مشکلات زیادی رو بوجود می یاره (هر چند در سالهای اخیر بهتر شده) باز هم همان شعار دهه هفتاد دوفرزند کافیست در اذهان ارزش خواهد بود.
    فرهنگ جامعه هم باید اصلاح شه .زنانی رو می شناسم که دوست دارن بیشتر از دو فرزند داشته باشن اما چون فرهنگ جامعه دو فرزند بیشتر رو بی کلاس می دونه به همان دو فرزند قناعت کردن!!!
    البته در خصوص بحث ارتباط این موضوع با صله رحم باهتون موافقم ….اینگونه پیش می رفتیم در اینده با نسلی تنها رو به رو می شدیم

  15. سلام
    داشتم همینجوری دور و بر میدان انقلاب را به دنبال دوستانم گز می کردم که ناگهان چشمم خورد به وانتی که رویش پر از عکاس بود. با دیدن یکی دوتا از دوستان بالا متوجه شدم که دکتر قرار است از این کوچه وارد راهپیمایی شود. کور از خدا چی می خواهد؟ دو چشم بینا… تا بیایم بپرسم که کی قرار است بیاید، او آمد…. مثل همیشه… با صلابت… مهربان… مردمی… حل در مردم… تا قبل از اینکه شلوغ شود سریع ماچش کردم و شروع کردم حرفهای انحرافی زدن… گفتم: دکتر جون ما تا آخر خط هستیم… تا خود قدس… گفت: ما هم هستیم… و بدون اینکه حتی نگاهم کند، دستم را ماچ کرد(شنیده بودم که دکتر در انجام این کار دارای سرعتی مافوق تصور است، اما باور نمی کردم!)… داشتم از شرمندگی می مردم… گفتم: بمیرم برات، نبینم دیگه بگی من در آرزوی یاران ۸۴ هستم… اینجا نگاهش را به سمت حقیر برگرداند و لبخندی زد… شلوغ شد شدیدا و من هم مثل مردم به دنبال او راه افتادم… دیدم کسی شعار نمی دهد… شروع کردم… الله اکبر… خامنه ای رهبر… مرگ بر آمریکا… مرگ بر اسرائیل… دیدم همه دارند جواب من را می دهند… داد زدم… احمدی دلاور پیرو خط رهبر… وقتی دیدم همه مردم تکرار می کنند، صل علی محمد بوی رجائی آمد و یاور رهبر آمد را هم اضافه کردم… همینطور پشت سر او می رفتم و بر روی دستان امواج خروشان ملت حرکت می کرد… ناگهان دو نفر از این منحرف یابها که فکر می کنند فقط خودشان مسلمانند آمدند و شروع کردند شعار دادن: احمدی بدون مشایی! احمدی بدون مشایی!! … بنده حقیر وارد گفتگو با آنها شدم و به این دوستان گفتم که امروز روز قدس است و این حرفهای فرعی جایی ندارد… آن دو نفر بعد از چند دیالوگ جنجالی به بنده گفتند که تو عامل مشایی هستی و برو بینیم بابا!!! …


  16. اینجا بود که بنده با یاری از صدای ۶ بانده و گوشخراش خودم بر قوت و تکرار شعارها افزودم و ملت هم که همه پاسخ می دادند… کارد می زدی از این دو نفر خون بیرون نمی آمد… چون به هر حال دوستانی که بنده را از نزدیک دیده اند می دانند، در حدود ۲۰ نفر لازم است تا صدای نابهنجار بنده را خاموش کنند! … مخصوصا اینکه رفته بودم دم گوش آنها داد می زدم: احمدی دلاور، پیرو خط رهبر… خلاصه با سلام و صلوات دکتر را راهی جایگاه کردیم و سخنرانی کوبنده اش را هم که حتما شنیده اید…

    برای بار دوم بود که دستان پر انرژی این ابرمرد را لمس کردم و از خدا پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشد که هنوز گرم ِ دست و نگاهش هستم و با گذشت چند ساعت، هنوز نیشم از این امر باز است…


    سلام
    خدا خیر و قوت بده بهتون.

  17. سحر جان بنده به بستر این موضوع پرداختم و نه دلایل آن. بسترِ لازم برای تحقق افزایش جمعیت در جامعه، خانواده های مستحکم و سالم است. بنابراین پیش از پرداختن به این موضوع، باید تلاش و برنامه ریزی در جهت استحکام بنیان خانواده و تأمین سلامت آن مورد توجه قرار گیرد.

  18. سلام
    عیدتون مبارک طاعاتتون قبول دعاهاتون مستجاب
    ان شاءالله سال آینده نماز عید را به مولا امام عصر عج اقتدا کنیم


    سلام علیکم
    عید شما هم مبارک. طاعات شما هم قبول. خیلی ممنون.

  19. سلام
    چند روز پیش ظاهرا اینترنت قاطی کرده بود یا هر چیز دیگه ای تمام سایت های فیلتر شده باز شده بودند! عوضش یک سری سایت دیگه اشتباهی فیلتر!! توی یوتوب یک فیلم جالب دیدم از سوتی های صدا و سیما یکی از صحنه هاش ماجرای اقای لاریجانی بود که در جریان مذاکرات هسته ای ایشان از ماشین پیاده می شوند و بلافاصله لب ها را غنچه کرده به طرف سولانا می برند برای ماچ و بوسه و از این حرف ها که سولانا خودش رو عقب می کشه و ایشون چند ثانیه ای در حالت خم شده و دهان جلو آمده باقی می مانند!! حالا این صحنه رو با این عکس هایی که ایشون سیخ وایستادند تا همه به محضر ملوکانه شان برسند مقایسه کنید. یا ایشون از اون روز به بعد برای این که ضایع نشند تیپشون را حفظ می کنند یا فقط بلدند برای سولانا خم بشن!!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<