رها کن هدهد خانه نشین مرا!

با توام ای راه سردرگم!
ای راه سر در خویش!
مسیر مرا معاف کن!
قانونِ غوز کرده،
قانونِ غم زده
از خنده های پوچ را معاف کن!
صبح از پنجره دیروز
مانده هنوز در سه تار سرم
کلمه می وزد بر بلقیس سرزمین سرم
رها کن هدهد خانه نشین مرا!
رها کن سلیمان!

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

:D :) :( :o :? 8) :lol: :P :wink: :-* =(( :-& @};- :-S >:) :x :(( :-x :| :-<